iamesrapm

Siz hiç ömrünüzün sonuna kadar bir yerde saklanmayı dilediniz mi? 

Bazen bir kaldırım olduğumu düşünüyorum. Neden bir insan kendini kaldırım olarak görür ki? Soyut bir şey düşünüp onlarca akla gelen tezat somut şey arasında neden kaldırım? Yani basitçe bir kaldırım ne çağrıştırabilir insana? Kaldırım yahu, kaldırım. 

Aşırı derece sevdiğiniz bir şeyi siz acı çekerken görmezden geldiğiniz oldu mu? Acı çekmiyorken görmezden geldiğiniz oldu mu? Olduysa aşırı derecede sevmiyorsunuz demektir. 

Ocak 22, 12.22 - Fazla mı 2 var ne? 22'ler kutsaldır. Öyle kutsaldır ki en olunmadık şeyleri bile yaptırabilir. 4 ay önceki 22'de bile isteye birini kırdım mesela. Asla yapmayacağım bir şeydi. 22'ler öyle kutsal ki..ne yaparsan yap pişman oldurtmuyor...Ne yaparsan yap bir suçluluk duymuyorsun. 

İki-üç sene önce -belki de kendimi bildim bileli- şimdiki konumuma gelme hayalini kurardım. O konuma gelince bir melekmişim gibi hissedeceğimi düşünürdüm. Çok fazla mutlu olacağımı, beklediğim tepkileri alacağımı ve zihnimde kurgulayıp kendi ellerimle öldürdüğüm o ölü karakterlerin cinayetler işleyeceğini...çoğu oldu. Fakat beklenmedik bir şekilde bedenime yeni bir duygu ev sahipliği yaptı ve tüm düşüncelerimi alaşağı etti.

17.45// Bir olayı düşünürken bir süre sonra düşüncelerinizin konudan tamamen bağımsız bir şekilde başka bir olaya yöneldiği oluyor mu? Benim çok oluyor. Aslında benim o an ki konunun üzerinde durmam 1 dakikamı bile almıyor, neden kaynaklanıyor sizce bu? Zihin yoğunluğundan mı yoksa hastalıklı bir şekilde dikkat eksikliğinden mi? 

Tekrar merhaba! Son günlerde alıştığım, yeni ruh halime merhaba diyin. Çok zor oluştu zihnimde, bayağı uğraştırdı. Şu an ise kahve içiyor. Ne umursamaz ama.. bunu rağmen bazen çok hızlı kalbe dokunabiliyor. Sen ruhsalsın ya, ruhsal. Kendine gel! 

Merhaba. Çoğu zaman kendimi bambaşka bir evrende hayal ediyorum fakat bakmayın evren dediğime değişen sey dünya değil, insanlar, zihnimde kurguladığım eşyalar, o eşyaların yeri, bazen ev, bazen duvarların rengi.. bazense ses tonları. Zihninizde kolayca kazıyabileceğiniz şeyler. Böyle gözünüzün önüne getirebileceğiniz. Bazen, yanlış bir zaman da yanlış bir evrende yanlış insanlarla bir arada olduğunuzu düşünüyor musunuz? Peki düşününce nasıl hissediyorsunuz? Net, bok gibi. 

Bunu okuyan kişi, çok yoruluyor musun? Gerek bedenen gerek ruhsal olarak. Peki hangisi daha ağır basıyor? Büyük ihtimalle ruhsal olanlar. Hiç göz ardı etmeyi denedin mi? Bu nasıl soru.. elbet denemişsindir. E işe yaramadığını da görmüşsündür hâliyle. Imm... zihnini yoran şeyler bazen gerçekleşmesinden korktuğun veya pişmanlık duyduğun şeyler değil mi? Genellikle pişmanlık durumlarında 'iş işten geçti zaten' diyen tarafın hep pasifleşiyor.. küçülüyor ve zamanla kayboluyor. 

Bugün kırıklar hakkında konuşalım biraz, olur mu?.. Mesela bir soru sorayım size, sizce sizi tekrar ve tekrar kıran birine güvenip kalbini açmak; akvaryumdaki iki balıktan birini diğerinin yalnız kalacağını bile bile okyanusa fırlatmak gibi mi yoksa direk akvaryumdaki suyun tamamını çekmek gibi mi? Yanan taraf belirlemeksizin kurunun yanında yaşın da yanması?