@iammarsy
Δεν θα ήταν πολύ ωραίο, όσοι είμαστε σε μια επιχείρηση πάνω από 3 χρόνια να έχουμε έναν.. λόγο πάνω στους νέους υπαλλήλους; Ειδικά όταν είναι άθλιοι στην δουλειά. If only..OH GAWDD θα ήμουν τόσο χαρούμενη αν με ρωτούσαν, θέλεις να διώξουμε το τάδε άτομο και να απαντούσα INSTANTLY ναι.
Φαίνομαι Karen αλλά δεν είμαι. Απλώς δεν μπορώ να συνεργαστώ με άτομα που δεν έχουν όρεξη για δουλειά.
Άσχετη σκέψη που μου ήρθε τώρα.
Θυμάται κανείς που παλιότερα κάναμε εδώ βιβλία με συμβουλές, η άκυρα facts για εμάς;
Θυμαααστε το The lost pages of Marielle?? Εάν όχι δεν πειράζει, αν ναι.. τι να πω είστε άξιοι της μοίρας σας (χαχα). Λοιποοοον έχει κατέβει εδώ και καιρό, αλλά! αλλά. Έλεγα, να το κάνω τελικά στα ελληνικά (σταθερή στις απόψεις μου) με άλλον τίτλο και γενικά να αλλάξω πολλά. Θα χαιρομουν αν το διάβαζε κάποιος από εσάς, από την άλλη το κάνω και για εμένα.. ακούω ιδέες για cover που το κάνετε και πως, γιατί διαφορετικά θα πληρώσω άτομο να το κάνει γιατί είμαι και άσχετη.
Τελικά οι επαφές με αφεντικά είναι red flag ή όχι; Εννοώ να μιλάτε σαν φίλοι πάνω στην δουλειά, να λέτε κάνα προσωπικό σας κλπ(οτιδήποτε άλλο ακυρώνεται απευθείας χαχ) ή είναι ανάλογα στο αφεντικό; Θέλω genuinely γνώμη, γιατί διχάζομαι εδώ και λίγες μέρες με αυτό..
@iammarsy Κοίτα... Είναι πιστεύω ανάλογα το αφεντικό και την επιχείρηση. Προσωπικά που εργάζομαι σε μια αρκετά μεγάλη εταιρεία δεν υπάρχουν τέτοιες επαφές. Θεωρώ όμως πως καλό είναι να κρατάς μια απόσταση γενικά διότι στην τελική οι ρόλοι που σας φέρανε κοντά, που διασταυρώθηκαν οι ζωές σας, ήταν αυτοί του αφεντικού και της υπαλλήλου (τις περισσότερες φορές)
Δύο πράγματα θα πω.
Αρχικά γειαα (ξέρω ξέρω, έχουμε καιρό να τα πούμε αλλά σε κάποια φάση θα επανέλθω) λοιπόν σοβαρή ερώτηση. Ποιος είπε ότι "ο πελάτης έχει πάντα δίκιο"; Να τον εβρω αυτονανε και να τον δειρω. Πραγματικά το να δουλεύεις retail είναι ίσως από τις χειρότερες εμπειρίες στη ζωή ενός ανθρώπου. Όταν σου λέω ότι δεν έχει νούμερο πάει να πει ΔΕΝ ΕΧΩ. Δουλεύω 4 χρόνια σε αυτό το μαγαζί λες να μην ξέρω τι έχω και τι όχι; (2η χρονιά ως μοναδική υπάλληλος παρακαλώ, τα νεύρα μου είναι στο θεό) Και επίσης, ο κόσμος γιατί κάνει ηλίθιες ερωτήσεις; Τύπου οριακά ερωτήσεις 5χρονου.. από 40+ ετών ανθρώπους.
Εσείς.. τι νεα; Δουλεύει κανένας σεζόν;
We're backkk!! Να με σχωράτε για το μικρό κεφάλαιο, και γενικά για το πώς είναι. Παλεύω να βγάλω τα επόμενα κεφάλαια όσο γίνεται πιο σύντομα. Βρίσκομαι σεζόν γι'αυτό και τα αργά updates. <3
https://www.wattpad.com/story/409429849
Κάτι διαφορετικό αυτή τη φορά.. μια θεάρα φίλη μου το ονόμασε "Όσα ξέρει η Μαρσυ" ναι, μόνο που δεν με λένε Μαρσυ, Μαριάννα, χάρηκα αλλά είχε πλάκα. Μπορεί αύριο να ξυπνήσω και να νιώσω ετεροντροπή αλλά δεν βαριέσαι.
https://www.wattpad.com/story/408025081
Α επίσης, λέγεται "τελικά τι σημαίνει "αξίζω" σε μια σχέση"
Ανέβηκε στο "Ζωή" κάτι που ήθελα να μοιραστώ για τις δύο 17χρονες. "Μάνα, αν δεν πετύχω"
Αυτό είναι λίγο διαφορετικό, αλλά ήθελα να τα μοιραστώ. Σύμφωνα με τα τελευταία γεγονότα με τις δυο 17χρονες και την απόπειρα στην Θεσσαλονίκη, έκατσα κα σκέφτηκα διάφορα αυτές τις μέρες. Σήμερα έπεσα πάνω σε κάτι σχόλια στο FB που δεν σχολιάζω εκεί ποτέ, όσο και αν με ενοχλεί η ηλιθιότητα των ανθρώπων γενικότερα..αλλά σήμερα.. δεν ξέρω. Κάτι με έκανε και ήθελα να απαντήσω. Λέει ένας "ε άμα έχουν πρότυπο την Τούνη και τον Λάιτ..." λες κι το πρόβλημα στην χώρα μας είναι αυτοί, και όχι το σύστημα. Κλαίω. Του εξήγησα ότι δεν φταίνε αυτοί και ότι φταίει το σύστημα, οι γονείς που πιέζουν τα παιδιά για να δώσουν πανελλαδικές κλπ κλπ. Λες και αν δώσεις και δεν περάσεις κάπου σταματά η ζωή σου. Όχι, σίγουρα όχι. Το πρόβλημα, είναι στα σπίτια, στους καθηγητές, στα σχολεία και έπειτα..στην κοινωνία.. στο σύστημα. Και ιδιωτικό να τελειώσεις, δίνεις έναν σκασμό μετά για να μην μπορείς να βρεις πρακτική, να μην μπορείς να βρεις δουλειά αύριο-μεθαύριο.. Κρίμα.. Τώρα, το τι οδήγησε τις 17χρονες να κάνουν ότι έκαναν.. νομίζω πια είναι ξεκάθαρο. Αν ζεις σε ένα σπίτι που με το ζόρι τα βγάζουν πέρα οι δικοί σου, εσύ μετά ως φοιτητής/α, τι θα κάνεις; Νοίκι, δυο δουλειές, σχολή, λογαριασμοί. έξοδα κλπ.. δεν θα μείνει τίποτα τέλος του μήνα, ούτε καν τέλη δηλαδή, στο πρώτο 10ήμερα, και πολύ είπα. Για αυτό καλό θα ήταν, να κοιτάμε το πρόβλημα (το πραγματικό) παρά να ρίχνουμε ευθύνες κάπου αλλού.. γιατί ουτε η Τούνη ούτε ο Λάιτ αποτελεί παράγοντας για το πως θα μεγαλώσεις εσύ το παιδί σου. Να ακούτε τα παιδιά, τα άγχη τους, γιατί πλέον.. δεν είναι απλά "α το crush μου δεν με θέλει" είναι πια "δεν έχω να την βγάλω, δεν μπορώ να βοηθήσω οικονομικά τους γονείς μου" Και για όλα αυτά, υπάρχει κάποιος υπαίτιος.. αρκεί να το καταλάβουμε όσο είναι νωρίς. Και με αυτές τις πανελλήνιες πια.. αίσχος κάπου. Τέτοιο άγχος που προκαλούν στα παιδιά, δημιουργεί και θέματα μεταγενέστερα.. Κρίμα.. μόνο κρίμα.. Ας είναι καλά εκεί που είναι τα κοριτσάκια και ΜΑΚΑΡΙ να μην ξανά ζήσουμε κάτι τέτοιο δεν εχω λόγια
Εμ.. αυτό είναι το θέμα. Τι θα λένε οι γονείς; Θα λένε α το παιδί μου είναι σερβιτόρος κάπου.. όχι, θέλουν να λένε α το παιδί μου είναι γιατρός, δικηγόρος κλπ κλπ.. Λες και τα παλιά τα χρόνια που οριακά δεν υπήρχαν σχολές, έγινε κάτι που δεν σπούδασαν. Αν είναι δυνατόν..
@iammarsy Εάν φταίει η Τουνη και ο Λάιτ τοτε νομίζω φταίνε και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία που δεν δείχνουν στις νέες γενιές πως το να μεγαλώσεις πιέζοντας τον εαυτό σου δεν ωφελεί πουθενά. Ή ότι όταν εκείνοι δίνανε εξετάσεις που οι βαθμοί δεν μπαίνανε τόσο εύκολα και οι περισσότεροι δεν τα κατάφερναν πως.... δεν έγινε κάτι! Ή μήπως έχω πιάσει κάτι λάθος γενικά?