Wala akong talent. Hindi ako marunong sumayaw. Hindi rin ako marunong kumanta. Mahilig akong magdrawing pero wala yatang hilig ang art sa akin. Nagsusulat din ako pero sadya talagang wala akong nagagawa ng ayos. 


Isa lamang akong frustrated writer at artist.


Pero ang nakakatawa dahil kahit na walang pumapasok sa isip ko, nagsusulat pa rin ako. Kahit di man kamukha mga pinoportrait ko, nagdradrawing pa rin ako. 



Bakit nga ba? Bakit ko ba pinagpipilitan kahit wala naman talaga?



Siguro dahil masaya ako sa ginagawa ko. Ah hindi. Masaya ako sa ginagawa ko. Walang pag-aalinangan. 


Oo, masaya ako kahit na waley naisusulat ko. 

Oo, masaya kahit ang layo ng itsura ng drawing ko sa reference.



Wala eh. Wala akong talent eh. Pero masaya ako. Masaya ako kahit wala akong talent sa mga gusto kong gawin.



I'm struggling. I know. But I'm still fighting. I must.