iamreyova

Seviştik
          	Ne o bir daha yüzüme baktı
          	Ne de ben bir daha onun yüzüne bakabildim
          	Utançtan değildi benimkisi
          	Sevmediğini, onun için sadece gelip geçici bir heves olduğumu bildiğimdendi
          	​Karanlığa çekildik
          	O kazandığı zaferin gururuyla ardına bile bakmadan gitti
          	Ben ise kaybettiğim bir savaşın enkazında bıraktım kalbimi
          	​Kaybettiğim şey masumluğum ya da bekaretim değil, oydu
          	Şayet iki tatlı sözüyle ve o yürek yakan bakışlarıyla idare edebilseydim
          	Engel olabilseydim zehrinin ruhuma karışmasına, dayanabilseydim özlemime
          	Sevilmeden sevişmez, onu da kaybetmezdim kendimle birlikte

iamreyova

Seviştik
          Ne o bir daha yüzüme baktı
          Ne de ben bir daha onun yüzüne bakabildim
          Utançtan değildi benimkisi
          Sevmediğini, onun için sadece gelip geçici bir heves olduğumu bildiğimdendi
          ​Karanlığa çekildik
          O kazandığı zaferin gururuyla ardına bile bakmadan gitti
          Ben ise kaybettiğim bir savaşın enkazında bıraktım kalbimi
          ​Kaybettiğim şey masumluğum ya da bekaretim değil, oydu
          Şayet iki tatlı sözüyle ve o yürek yakan bakışlarıyla idare edebilseydim
          Engel olabilseydim zehrinin ruhuma karışmasına, dayanabilseydim özlemime
          Sevilmeden sevişmez, onu da kaybetmezdim kendimle birlikte

iamreyova

“Bugün, biraz daha kötüsün anne.
          
          Sol gözünün altında oluşan o küçük kırışıklıklara sıçramış siyahın. Gülünce bile kötüsün...
          
          Ağlarken ise, siyahların akıyor; katranı kalıyor yüzünün...”
          
          
          
          Ölüme Fısıldayan Adam

Afrodit7777

Başlamak istiyorum
• Reply

Afrodit7777

@iamreyova  Okumaya değer bir kitap mı
• Reply

iamreyova

Özgür, utandırma beni!”
          
          “Utanma.”
          
          “Utandım.”
          
          “Balıklar utanmaz.”
          
          “Kim demiş... Utandım işte.”
          
          “Utan. Her şeyi gördüm.”
          
          “Özgür!”
          
          “Yalan söyledim.”
          
          “Eminim öyledir...”
          
          “Değil zaten. Gördüm.”
          
          “Tamam, susar mısın artık?”

iamreyova

Öyle mi?”
          
          “Öyle.”
          
          “Keşke birlikte delirsek.”
          
          “Keşke birlikte yitirsek...”
          
          “Neyi?” “Bilmem.” “Özgür?” “Bir şeyleri...” “Hangi şeyleri?”
          
          “Sevişelim mi bu gece? Renklerle. Gökkuşağını göstereceğim sana.”
          
          “Neyi yitireceğiz peki bunu yaparsak?”
          
          “Kendi renklerimizi. Bütün renkleri gökkuşağına bağışlayacağız ve...”
          
          “Ve... ve Özgür?”
          
          “...sonsuza kadar tek renkte birlikte yaşayacağız.”