Friedrich Nietzche
"Güzel" tüm mertebelerden bağımsızdır çünkü onun içinde tüm karşıtlıklar yumuşar, hem de gerilimsiz bir şekilde.
Şiddete artık yer yoktur. Her şey birbirini takip eder, birbirine boyun eğer, kolayca ve hoşça -işte sanatın güç istencini hoşnut eden şey budur.
Şairlerin bedenini bizler için saydam kılan, onların ruhlarını fark etmemizi sağlayan gözleri ya da hayatlarındaki serüvenler değildir, ruhlarının içgüdüsel bir arzuyla kendini devam ettirmek ve unutuluştan kurtulmak için yansıdığı kitaplarıdır.
Lorenza Foschini "Proust'un Paltosu"
Her gün gelip geçtiği gibi sen de geçer gidersin.
İçimde bırakırsın buz kadar soğuk olan izlerini.
Belki birgün gerçekten hissedersin,
Umuyorum ki sen de seversin...
Asla görme beni, asla kalbime bıraktığın yaraların farkına varma.
Her zaman yaptığın gibi korkut beni.
Korkut ve sustur.
Ben sadece susmayı bilirim.
Sen öğrettin.
O yüzden sustuğum halde daha fazla yara açma.
Yapma.
Belki de gerçek ailene verdiğin değeri bana verip beni korusaydın, Daddy Issues dinlerken ağlamazdım. History of violence dinlerken gözlerimin önünde yediğim sayısız tokat canlanmazdı.
Günlüğümde senden her bahsettiğimde kırgınlığım dile geliyor.
Belki bana inansaydın babam olduğunu hissedebilirdim, baba...