gerçekten zaafım zayıflığım olmuşsun saçma bir şekilde kıyamıyorum sana ama bilmiyorum kendine dair hiçbir şeyi bana layık bile görmemen sanırım artık biraz midemi bulandırıyor seni anlamayı bıraktım kendimi zaten hiç anlayamıyorum
biliyorum bakmazsın buraya belki o yüzden içimden geldiği gibi yazabilirim ben seni çok seviyorum özlüyorum bana geçen seni sensiz sevemediğimi söylediğinde o kadar üzüldüm ki sen belki inanmıyorsun ama ben üç yıl seni içimde sakladım her gün sevdim sen hiç yoktun ama sevgim hiç azalmamıştı ama sen kendi ellerinle bile isteye sevgimi yok etmeye çalışıyor gibisin ben her şeyi farkediyorum kendini bile manipüle edebilen birisin acaba tekrardan mı gittin bilmiyorum ama nefes alacak vaktim bile olmadığında her şeyin arasında seni özlerken buluyorum kendimi bana sığınmanı çok isterdim göğsümde uyuturdum her şeye rağmen içim bazen bağrıyor bana seni hiç affedemeyeceğimi söylüyor ben ise sana hiç küsmediğimi eğer öyle olursa bile bil ki son nefesimde bile seni anımsıcam dudaklarım gülümserken