daha sonra sözlerine eşlik etsin diye lirine vurarak söyledi: bütün ölümlülerin çöktüğü ey, yeraltı'nın ölümsüzleri! eşimi geri almak için geldim huzurunuza... yaşamının baharında bir yılanın zehirli dişleriyle diyarınıza göçtü o. eurydike'nin erken kopan yaşam ipliğini düğümleyerek onu bana geri vermeniz için yalvarıyorum. her şey sizlerin olacak. hepimizin sonu burası olacak. burası bizim nihai evimiz. insan ırkına hükmediyorsunuz. kendi hayatını yaşadıktan sonra sizlerin olacak. eğer mukadderat eşime bu iyiliği yapmayı reddederse ben de geri dönmemeye kararlıyım. ikimizin ölümünden keyif alabilirsiniz.
sonra, ilk kez sözlerine yenik düşen eumenides'in(intikam tanrıçaları) yanaklarını gözyaşları ıslattı. ne kralın gelini, ne de hades'in hükümdarı duasına yanıtsız kalabildi. eurydike'yi çağırdılar. orada, ruhların arasında duruyordu yarası yüzünden aksayarak yaklaşıyordu. orpheus'e tek bir şartla geri dönmesine izin verildi... ya yüzünde güneşi hissedene kadar arkasına bakmayacaktı, ya da bahşedilen iyilik geçersiz olacaktı. geri dönüş yolunda sessizlik içinde ilerlemeye başladılar. dik, karanlık ve yoğun sisle örtülü bir yolda. yüzeye yaklaşıyorlardı... sınıra gelirken eurydike'yi kaybetmenin korkusu ve tekrar görmenin sabırsızlığıyla sevgi dolu eşi arkasını döndü ve eurydike anında geri çağrıldı. eşini tutabilmek umuduyla kollarını açıp kucaklamaya çalıştı. onu kucaklamak için atılan orpheus'un elleri boşlukta kaldı.
ikinci kez ölürken şikayet etmedi. orpheus'un tek suçu onu sevmekti.
kulaklarına güç bela ulaşan son bir veda etti ve boşluğa geri düştü.
