icimdekaraorman

✨yazılar
          ✨günlük tutmak
          ✨birine hatıra defteri yazmak
          ✨defterler
          ✨yazıya ait olan her şey 
          ✨Tumblr yazıları 
          ✨küçük notlar yazıp sürpriz yapmak
          ✨çikolataya not yazmak
          ✨rastgele bir defterin rastgele sayfasına anı bırakmak
          ✨YAZMAK
          (⁠。⁠・⁠ω⁠・⁠。⁠)⁠ノ⁠♡
          ❤️
          

icimdekaraorman

Şu yaklaşık son iki senedir kendime gurur duyacağım o kadar çok başardım kiiii aaaaaa döngü böyledir etraftakiler ne kadar umrumda olursa o kadar başarısız olursun:) neyse ki biz onlardan değiliz(⁠◕⁠ᴗ⁠◕⁠✿⁠)

ayparemm

@ yanaklarimpogacaymis   Gerçekten öyle haklısın ama işte insan nefsi ile savaşmak durumunda kalıyor.
Reply

icimdekaraorman

@ayparemm seni tanımıyorum ve bir şeyler için çabalamadığından dolayı seni yargılayamam çünkü bende bir dönem (uzun bir dönem) öyleydim ama hayat devam ediyor ve gerçekten ne yaşarsan yaşa kimsenin umrunda olmuyorsun herkesin bir hayat telaşı var sonuç olarak kendini ilerde görmek istediğin yerde hayal et sürekli ve insanları umursama mesela onlara kalsa bana liseden mezun olamazsın demişlerdi ben hiç çalışmadan girdiğim üniversite sınavını kazandım okuyorum şu an:) gibi gibi(⁠ ⁠◜⁠‿⁠◝⁠ ⁠)⁠♡
Reply

ayparemm

@ yanaklarimpogacaymis  yani şöyle düşün evet hedeflerim var ama onlar için herhangi bir harekette bulunmuyorum yani hiç çaba sarf etmeyince öylesine yaşıyormuşum gibi hissediyorum 
Reply

icimdekaraorman

hayatımızı bazen biz değil hayatımızdaki insanlar evirip çevirebiliyor. her ne kadar kendi elimizde tutmaya çalışsakta ipleri, kendimizi rahat ve güvende hissettiğimiz andan itibaren bazı şeyleri göz ardı etmeye ve ipleri salmaya başlıyoruz. bu bana kalırsa hayatın bir kuralı çünkü engelleyemiyorsun, insanoğlu alışmaya çok yatkın. fıtratımız bunun üzerine. zaten alışmak diye bir şey olmasa da günümüzde olduğundan kat kat fazla insan intihara girişebilirdi. hayatımıza giren veya çıkan her insana istemesek bile alışabiliyoruz fakat önemli olan bu değil. birinin hayatına girdiğim bana ve hayatıma giren herkese biçilen bir süre var. aynı dünyada yaşayacağımız sürenin biçildiği gibi. bu dünyada anne ve babamız bile bizim için kalıcı değilken zaten bir başkasının ömrümüzün sonuna kadar bizimle kalmasını beklemek kendimizi kaldırmaktan başka bir şey olmazdı. sadece hayatınıza aldığınız ve hayatına girdiğiniz insanların şu an yanındasınız ve ne kendinize ne de bir başkasına herhangi bir negatif enerji vermek yerine 'anın tadını' çıkarın. hayatı daha katlanabilir hale getirmek bizim elimizde:) sonuçta vefat eden bir kimse bile unutulup gidiyor bu anne veya baba bile olsa yine. o yüzden ne benim bir insanı kötü hissettirmeye hakkım var ne de bir başkasının beni. öyle işte iyi geceler❤️
          
          Tumblr yazı günlükleri...

icimdekaraorman

Hiçbir şey eski halinde kalmadığı gibi burası da bi o kadar aynı. Zaten nerdeyse kimse kalmamış gibi, şu an burda olmak sanki tenha bir sokakta yürüyormuşum gibi maalesef. Burda geçirilen vakitler, sabaha kadar kitap bitirdiğim günler, düzenli bölüm attığım kurgular falan zaten benim için nerdeyse iki yıldır yoktu herhalde. Ama iyi özlemişim, her ne kadar kimse olmasa da buranın verdiği etki başka bilmiyorum"" belki benim panomda da yaşayan birileri vardır hayatın birileri için güzel gittiğini duymak isterim:)