Bakma öyle ıslak ıslak ,mademki
gitmek istiyorsun ,
Git ...
Ben bakarım başımın çaresine...
Dünya denen handa ,
Ben hep hancı oldum,
Senin gibiler yolcu....
Yani sevgilim ,
Seni beni terkeden ,
Ne ilk kadın oldun ,
Ne de son ....
Senin yokluğuna da alışırım elbet ...
Hep kanamaz ya bu yara ....
Biraz uyurum ,sonra köşedeki
bakkaldan bir ekmek ,biraz
zeytin,biraz da peynir alırim ,yaninada
Çay demler içerim arkandan ...
Martılara simit atarim ....
Sokak çocuklarının başını okşarım
biraz ...
Gezerim öylesine umarsızca,
Sanki seni hiç tanımamışım,
Hiç sevmemişim,
Sanki sen hiç gitmemişsin gibi...
Kim demiş aşk yaraları unutulmaz
diye ...
Ben seni öyle bir unuturum gibi ,
Adli tıp incelese cesedimi ,
Ne kalbimi bulur ,
Ne de beynimi....
Bir şiir yazarım arkandan ,
Zehrimi ,acımı kusarim kağıtlara...
Kimbilir ,belki ağlarım ilk günler
Yokluğuna...
Ama biliyorum bu da geçer...
Ellerim seni ararsa ,
Kapatırım gözlerimi,
Sanki sen varmışsın gibi
karsimda ,hayaline dokunurum..
Avuturum ellerimi ,
Dudaklarımı ,
Gözlerimi yokluğunda...
Hem unutamasamda seni ,
Yokluğuna alışırım elbet ...
Ağlama karşımda lütfen...
Ben senin bana geldiğin gün ,
gideceğini biliyordum zaten ...
O yüzden yanlızligimı ütüleyip
gardroba astım ben ...
Nasıl olsa lazım olur diye ...
Sakin yalancı bahaneleri zırvalama...
Biliyorum ,
Ben Her şeyin en iyisine layık bir
adamım ...
Biliyorum ,
Sen bana layık değilsin...
Biliyorum ,
Sorun bende değil,sende....
Ama ben,
Ne iyisini istedim ,bu hayatta ..
Ne de Sorunsuz bir kadın...
Ben sadece seni istemiştim ....
Seni ....
