ilkelbey

Vazgeçiyorum sevdadan
          Kara sevda koyuyorum ismini düşlerimin
          Yüksek bir yere bırakıyorum umutlarımı 
          Kuşlar yesin...

“Lanet olsun ne muazzam şey seni sevmek! Sen benim aşkım, sen benim kızım, sen benim yoldaşım, sen benim küçük annemsin. Canım, bir tanem, seni sevmeden önce dünyayı sevmesini bile bilmiyormuşum. Bu şehir güzelse senin yüzünden, bu elma tatlıysa senin yüzünden, bu insan akıllıysa senin yüzünden…”
          
          Nazım'dan Vera'ya
          
          Stokholm, 1959
          
          

Seviyorum seni denizi uçakla ilk defa geçer gibi.
          İstanbul’da yumuşacık kararırken ortalık
          İçimde kımıldanan bir şeyler gibi,
          Seviyorum seni “Yaşıyoruz çok şükür!” der gibi.”

Başkalarına gülsem de, 
          Senden uzakta kalsam da, 
          Sevmediğini bilsem de
          Ben gene sana vurgunum.
          -Sabahattin Ali

Bazen yanlış bir zamanda yaşıyormuşum gibime geliyor. Sanki bundan yüz yıl önce yaşasam daha mutlu olacakmışım, daha güzel günlere uyanacakmışım, sanki ihtiyacım olan şeyler yüz yıl öncesinde kalmış, ben doğmadan tükenmiş, sanki ben olmasam da bugünde hiçbir şey eksilmeyecekmiş gibi hissediyorum. Bir yüz yıl eksilebilsem takvimden herşey hâllolacak sanki. 

BİR YANGININ PORTRESİ
          
          Kollarına güven 
          Sarıl bana bir demet çiçeğe sarılır gibi
          Kollar ağaçtır
          Kollar yanar hafifler
          Ahşaptan oyma bir uçak olur yanınca 
          Alev bir mizah aracıdır 
          Güldürür insanı kendine 
          Sarıl bana bir aleve sarılır gibi 
          Kollarında cehennemi anımsa 
          Kollarına güven 
          Ve kalbinden bir parça köz al eline 
          Yansa da ellerin boşver 
          Kalbini gör 
          Ve hisset 
          Bir başkasının kalbi ellerinde atıyor gibi
          Sitem etme elindekilere
          Ve bir bir unut senin içinde kalan her çiçeğe nasıl yorulduğunu 
          Ağaca sarıl ormanı anımsa
          Yak elinde senden kalan ne varsa 
          Küller temizdir 
          Ateş temizdir 
          Ben de külüm ben de közüm
          Sarıl boynuma ve yaslan omzuma 
          Kollar ateştir yanar
          Sen yanarsın
          Ben yanarım 
          Aldırma 
          

       İşaretlenmiş Parmak
          
          Boşa çekilen küreklerin hepsi bizim kayıklarımızda
          Unutulmalıyız artık bütün unuttuklarımızla
          Unutmalıyız bütün unutulduklarımızı
          Sağ elimizin yüzük parmağına 
          Bir düğüm atılmalı daha ilk boğumundan
          Yıllar sonra 
          Bir halkayla işaretlenecek parmak 
          Yıllar geçmeden 
          inceldigi yerden 
          Kopmalı...