ikaan

Takıntı aşk değildir 
          Aşkta takıntı değildir ayırın bunları birbirinden
          anlamamiyorsaniz anlatabilirim 
          Takıntı aşk değildir çünkü aşkta gururdan ödün verme vardır 
          Aşk takıntı değildir çünkü gerektiği zaman terk etmek gerek 
          Bu yüzden takıntılı aşklar 
          Aşkı takıntı yapanlar bunu iyi okusun anlasın 

Hiç olmadı sana yazardım su sıralar sana da yazasım yok 
          Hiç olmadı ağlardım bu günlerde gözlerim çorak bir toprak 
          Hiç olmadı bağıra bağıra şarkı söylerdim bu günlerde sesim kısık 
          Hiç olmadı bir şey alırdım kendime ne bileyim bir su bir çikolata en basitinden şeker atardım ağzıma 
          Bugünlerde ev harap ne şeker var ne tat ne tuz 
          Bugünlerde ben derbeder daha bir yanlız daha bir küskün 
          Öyle işte eee sen nasılsın 

Galiba tüm kaçış kapılarını çok zorladım artık adam akıllı ders çalışmam lazım çıkışı bulamıyorum ve bu çok çaresiz hissetiriyor 

Yani şimdi nasıl anlatayım ne yazmaya hevesim var ne yaşamaya tek yaptığım sey sürekli kaçmak bir kaçış halinde olmak bu iyi mi yok iyi değil 

Şaka mı bu dedim 
          Belkide şaka olmasını isteyeceğim şekilde 
          Şaka olsun bunların hepsi 
          Çünkü içinde ki kötülük onu yenerse ondan geriye ne kalırdı saf olan tüm duygular kirlendiginde onu kim kurtaracakti 
          Yani ne olurdu akıbeti 

Sonra sana yazmak geldi içimden 
          İki kelamı kendime çok gören ben sana saatlerce roman yazdım amaç neydi bilmiyorum ama beni anla diye yazdığımı düşünüyordum oysa ki seni bulmak için yazıyormuşum 
          Şiirleri saçlarına benzetim
          Romanları hayatına 
          Divan karşısına çıkan Nedim gibi titremiş ruhum karşında 
          Sen heyecandan farketmemişsin
          Ben güzelliğinden 
          Seni dünyaya benzetmedim ölür gider diye 
          Seni en sevdiklerime benzettim bir ömür içimde yaşa diye 

Zaten küskün bana hayat 
          Bende derviş misali gitmişim 
          Dünyadan göç zorlananlar misali 
          Kalbimi bırakmış gitmişim 
          Ülke bu haldeyken kendimi 
          Yolla vurmuş sürmüşüm arabamı 
          Aklım nereye eserse oraya 
          Zaten küskün insanlık 
          Dine ilime en çokta kendine 
          Bende verdim kendime 
          Zamanı gittim öylece 
          İki kelamı eksik gördüm 
          Gittim kimsesizce 

Kendi hakkımda sevdiğim ve nefret ettiğim şeyler ; 
          
          Stres anında iken aşırı saçmalamam ama öyle böyle değil yani 
          Uykusuzluktan ölsem dahi son dakikalara kadar mal gibi gülmem sonra acıdan dolayı ağlayıp uyumam 
          Regli iken dünyanın en kıymetsiz insanı benim en değersiz insanı benim 
          Lakin regli dışında dünyada ki en mükemmel insan benim yaşamı seven benim polyanaciyim falan filan 
          
          Ders çalışırken ağlama kıvamına gelip acı acı gülmeme 
          Komik bir şey izliyorsam ya da benimsemişisem dileme yapışması 
          Sevdiğim her şeyi çok sevmem bu biraz zararda bence 
          Nefret ettiğim hiç bir şey yok lakin bazı durumlar var 
          Her şeyden tiksinmem lakin kokular ...
          Yani uyuduğum odada parfüm sıkıldığında uyanırım rahatsız olurum ağır kokular beynimi tetikler falan filan 
          Bir şey isterken aşırı rica ederim rahatsız olucaginiz derecede 
          
          
          Kendimi fazla sevdiğim için her şey halllolunabilir gelir lakin öyle değildir 
          
          Sonra pozitif akımı çıkmamış olsaydı kurucusu ben olurdum bu bazılarını rahatsız ediyor ama ne bileyim savunma mekanizmam mutluluk üzerine çalışıyor 
          
          Sonra benle dedikodu yapılmaz 
          Benle kitap dizi eleştirisi yapılır ve galiba çoğu insan benden bu yüzden çekinir çünkü onların yüzeysel baktığı şeye ben derinden yorum yaparım 
          
          
          Kimseyi kolay kolay kiramam lakin canım yanıyorsa işte o zaman hem dünya farkildir hemde ben farklı gelirim tanırsaniz anlarsınız 
          
          Kimseye anlatamadığım çok şey var lakin insanların beynini dertlerimle değil düşüncelerimle yorarim ve tabiki bu güzel bir şey değil 
          
          
          Falan filan 

Bende bir gariplik var diyorum 
          Koyamadığım adını biraz eksik ağzımın tadını kaçıran renkler var 
          Her neyse öyle işte sonra bende dedim ki akıllı olan bana bakmaz bile 

Orhan Pamuk okuyanlar benimle görüşmesin özelikle söylüyor sevmiyorum bin yılda geçse sevmeyeceğim kendisini 
          Zaten o da bana aşık değil ama bilmiyor adamı hiç ama hiç sevmiyorum özelikle Nobel almasıda aşırı zoruma gidiyor