soğuk odalar, insanın kendine yabancı kaldığı sessiz duraklardır; ne kadar konuşsam da içim susar, ne kadar beklesem de zaman geçmez. gidenler ardında iz bırakır, kalanlar sessizliğe alışır ve insan, en çok da kimse yokken güçlü görünmek zorunda kaldığı boşlukta üşür.