🗝️

alaturka sevdaların alafranga mahçuplarıyız
          aşk bir külfetse müteşekkirim bu istismara.

cause i want it now, i want it now. 

özgür diyebilir misin kendine, arzuların seni şekillendiriyorsa?

her sabah yataktan kalkarken o günün sonunda, nihayet gece ortaya çıktığında yalnız kalacağımı biliyorum. insanların yanımda olmasını seviyorum ama bir süre sonra onları hissedemiyorum. çünkü beni sarmalayan tek şey yalnızlığım oluyor. sarılışı sıcak hissettirmiyor, kaçıp gitmem gerektiğini damarlarımda bile hissediyorum ama ne zaman bir adım atmaya karar verecek olsam kapısını tıklayabileceğim kişileri aklımdan geçiriyorum, sonrasında kendime bakıyorum ve kolumu kaldırıp da o kapıyı tıklayacak hâlim olmadığını fark ediyorum. şimdi yürüyüp o kapıların önüne gidemem, yalnızlık beni ısıtmıyor olabilir ama böyleyken en azından bana kapısını hiç açamayacak birinin evinin önünde beklerken üşüdüğümden daha az üşüyeceğim. bunu biliyorum. bildiğim için kımıldayamıyorum. 
          

ubyt — kader, tesadüflerden bir köprü oluşturmaktır. 

dürtme içimdeki narı, üstümde beyaz gömlek var.

her saniye sağlamından bir hata yapıyormuşum gibi. 

sen gülünce güller açar, Gülpembe.
          

«мы спим, пока не любим. мы — дети праха. а полюбил, — их ты Бог, ты чист, как в первый день Создания.» 
          
          — Лев Николаевич Толстой, Война и Мирь. 

i love him not for the way he danced with my angels but for the way he would silence my demons.