infitahiezhar
səni qəlbimde gəzdirib hər an.
infitahiezhar
infitahiezhar
dört duvar sırdaşım olmuş, şahitlik ediyorlar içimde yankılanan hicrana.
infitahiezhar
sonra da gittin. gelirken getirdiklerini götürdüğün yetmedi, benden beni de aldın giderken. ruhumu, nefesimi, umutlarımı, hayallerimi... bana dair ne varsa aldın. senden sonrası yok. ne sen varsın ne de senden sonrası. koca bir boşluk var sadece. her aklıma gelişinde, keskin bir sızıya ev sahipliği yapan bir boşluk.
infitahiezhar
çok güzel bir şeye denk geldim.
infitahiezhar
Geceyi omzuma alıp yürüdüm, sustukça ağırlaşan bir yük gibi çöktü içime; adı konmayan bir eksiklikle daraldı göğsüm, sanki her nefes bir veda provasıydı. Kalabalıkların ortasında yalnızlığın sesi daha çok duyuluyor, insan kendi yankısına çarpa çarpa eksiliyordu; geç kaldığım her duygu, erken bitmiş bir umut gibi duruyordu cebimde. Ne zaman geçmişe uzansam, elimde kalan hep yarım bir sıcaklık, yarım kalmış bir inanış oldu; sevmenin dili tutulmuştu bende, anlatamadım. Yoruldum, ama yorgunluğum bile bana ait değildi artık; beklediklerimden çok beklenmediklerim büyüttü bu yarayı. İçimde bir yer var, adını bilmediğim, ama kanadığını her hatırlayışta anlayabildiğim; orada bir şey öldü, ben yaşadım sanıldı. Susarak söyledim her şeyi, çünkü bazı acılar cümle kurmaz, insanı kurar.
infitahiezhar
nefret ettim sizden, lanetler yağdırdım; mektuplarınızı, fotoğraflarınızı yırtıp attım. ama her an, bütün benliğimin, size sonsuza kadar bağlı olduğunu biliyordum. sizi sevmemek elimde değil. sizi kaybedeli, yazdıklarımın yayınlanmaya başladığı andan itibaren, hayat dayanılmaz bir şey oldu benim için... sanki ansızın koparıldım gençliğimden ve bazen bu dünyada doksan yıldır yaşıyormuşum gibi geliyor bana. size sesleniyor, ayaklarınızın altındaki toprağı öpüyor; nereye baksam yüzünüzü, ince gülüşünüzü görüyorum. hayatımın en güzel yıllarını aydınlatan o tatlı gülüşünüzü...
infitahiezhar
öyle kök saldım ki senin içinde. sen oldum.
infitahiezhar
zahmet etme, seni istemeyene tutunmak nafile.
infitahiezhar
dikenlerin üzerindeki parmaklar gibiyiz sevgilim. biliyoruz asıl acıtan yeri.
infitahiezhar
inkişafım da senden, irtihâlim de; ayrılışım da sensin, baharım.
infitahiezhar
inanmak ile körü körüne beklemek arasındaki ince çizginin adısın sen.