iskeletsiz
Allah nefretine nefret versin, bebek
iskeletsiz
iskeletsiz
İşime, gücüme ara verdim acı çekmekten yabani gibi
iskeletsiz
Kapı çalsa, etsen beni ihbar
iskeletsiz
İçimde buruk kalan bi’ heyecansın
iskeletsiz
Kaç kez tövbe ettim
bir kez bile caymadım
bu sevda yemininden,
senden,
eve dönmekten.
iskeletsiz
Kilometrelerce öteden seni hiç bilmeden bile duyabiliyorum, ansızın içime çöreklenen o hüznün senden geldiğini, sessizliğinde aklından geçirdiklerini ve o hiçbir şeye yetmeyen sevgini.
iskeletsiz
Beni bu sessizlikler aldı senden, kader kavuşturdu dedikçe. Kaç kez denedik ve hiç beceremedik. Beni hiç yüksek sesle sevemedin, bense vazgeçmeyi hiç öğrenemedim. Kadere de inanılmaz artık hatta tesadüflere ve aşkın o her şeye yettiği söylenen gücüne de. Hâlâ senin sessizliğin bastırıyor kalabalıkları, baharı ve gönlümün heyecanlarını.
iskeletsiz
Bir gece uçurumun kenarındaydım,
iskeletsiz
Teke düşürüyo’ seni kalabalıklar
iskeletsiz
seni en çok güzel ve özel olan günlerde özlüyorum
iskeletsiz
Eve gitmek istiyorum.