nina.

Yanılgılar ve yenilgiler, aşkım. En büyük yanılgım, beni sevebileceğin; en büyük yenilgim, ruhumda binlerce parça kırığa yol açacak sözleri söylerken saçlarını yüzünden çekip dudaklarını öpeceğimdir.

Ve her dönüp baktığım boşlukta, senin acı kahve harelerinle karşılaşıyorum. 

Zihnine düştüğüm o gün ansızın, her duygun dilerim işkenceyle sızlasın.

Aklına gelirsem bir gün şayet, duyguların çeksin en ağır işkenceyi, tek vasiyet.

Kalbinin dışında bekliyorum seni; 
          yılmadan, yıkılmadan. 
          Bir gün içeri alır mısın beni; 
          yıldırmadan, yıkmadan. 
          
          Ve çok seviyorum seni; bırakmadan, 
          Ve o gün gelirse çok sev beni; acıtmadan. 

Sen onun önünde onun yüzünden kan kusarken, o sevdiğinin tırnağı kırıldı diye dağı taşı yarar ve sen kustuğun kanın oluşturduğu gölün içinde her saniye daha da boğulur, zamanla ölürsün. Ve o seni yalnızca izler. 

Sonra bir sayfa daha karaladım günlüğümde. Yazı değil, karalama. 

Fark etmeden sevmişim seni.
          Keşke sende sevseydin beni. 
          Şimdi gelsen, tekrar severim seni. 
          Ama sen gelip sevmezsin beni.
          Oysaki gözlerinde buldum kendimi.

ben sana her baktigimda bizi görüyorum sen ise bana her baktiginda bir yabanciyi.
          evren adaletsiz. cok adaletsiz. 

Her şeyin bir başlangıcı ve bir sonu vardır. Sonsuzluk yoktur. Sonsuzluk boştur. Sonsuzluk sondur. Sonsuzluk insanın sonunu getirir. Sonsuzluğu düşünmek, insanın bedenini dikenli tellerle sıkıca bağlamaktır. Bu yüzden hep kendimi sonsuzluğun olmadığına inandırdım. Ben bu yüzden hep "sonu yok değil ya, illa ki bir gün biter" diyerek yaşadım. Ve bittide. Prestijli yaşabilmek için prensipli olmak gerekir. Sonsuzluğun son olduğu benim en büyük prensibimdir.