"Ben bir kurbandan fazlasıydım. Ben bir hayatta kalandım. Tam bir kadındım. İçimde küçük parçalar olsa da kırılmış değildim. Savaşçıydım ve ne kadar sürerse sürsün ya da beni ne kadar rahatsız ederse etsin kendimi yeniden inşa edecektim. Bir vazo kırıldığında ve parçaları bir araya getirmeye çalıştığınızda bir daha asla birbirlerine uymazdı. En azından mükemmel bir şekilde. Eskiden olduğu biçimde. Yeni vazoda çatlaklar olabilirdi ama yarıklar sayesinden içine gün ışığı girerdi. Parlaklığının altında hayat gelişir, çatlakların arasından büyür ve yeniden çiçek açardı."