Sokakların sessiz düşüncelerin kaos ortamı olduğu o saatlerden herkese merhaba. Bu gün bir kaç cümle kurmanın bana iyi geleceğini düşünüp iki üç şey karalamaya karar verdim.
Ben yoruldum. İnsanların seslerinden, susmamalarından, hareketlerinden ve daha nicesi. Patlamaya hazır bir bomba olarak ortada duruyorum. Kimseye fark ettirmemeye çalışsamda bu bana da zarar veriyor. Ellerim tırnak izleriyle doku ve her gun bir yenisi ekleniyor. Bunu bu gece fark ettim ellerime bakmak hiç aklıma gelmemişti. Tek istediğim sessizlik bazen. Ölümüne sessizlik. Bazen sadece sonsuz bir uykuya dalmak istiyorum. Çevremdekilere karşı yakındığım o saçma karakteri yok etmek istiyorum ama nafile. Cümlelerimi kuramıyorum ve toparlayamıyorum. Bir konudan diğerine atlamam saniylerimi alıyor ve bu durumdan rahatsızım ancak kendimi engelleyemiyorum.
Uzun lafın kısası ben yoruldum. İyi geceler ahali!!
