jeonginmew

Hejo myszki, na razie stwierdziłam, że zawieszam Krwawe nuty oraz The End of the Games, ponieważ najzwyczajniej nie wyrabiam i nie mam weny na pisanie. Podczas picia kawy wpadłam jednak na pomysł, który bardzo mi się spodobał i myślę, że Wam też się spodoba. Wiem, że dwie książki na raz to i tak dla mnie za dużo, dlatego nie publikuję nowej, ale myślę, że zasługujecie na jakiś dodatek po tak długiej nieobecności.
          	Tutaj macie 1 fragment:
          	„Ludzie zazwyczaj dzielą się na dwa typy - jedni kochają kawę, a drudzy jej nienawidzą. Lee Minho zawsze należał do tej drugiej grupy. Nigdy nie rozumiał, jak można pić ten gorzki napój z przyjemnością, skoro zostawia nieprzyjemny smak w ustach.
          	Jednak z upływem czasu zaczął się do niej przekonywać i w końcu zrozumiał ludzi, którzy ją piją. Teraz rozumiał ten gorzki, specyficzny smak, przywodzący na myśl deszczowy poranek. Rozumiał, dlaczego poważni ludzie piją kawę. Rozumiał, czemu jest dla nich czymś w rodzaju świętego nawyku, którego nie można pominąć w kolejnym, nużącym, dorosłym dniu.
          	Dlatego siedział teraz w swojej ulubionej kawiarni na spokojnej uliczce w Seulu, gdzie każdy już go rozpoznawał, ponieważ lokal był mały, ale przytulny, schowany między wysokimi kamienicami. Pijąc swoją, już trochę zimną kawę, obserwował ludzi spieszących się do pracy, do szkoły, na autobus - jakby od tego miało zależeć ich życie.
          	Czy jeden mały drobiazg może naprawdę zadecydować o czyimś losie?
          	Cóż, niedługo miał się o tym przekonać.”
          	Koniecznie napiszcie, co o tym myślicie, i jeszcze raz przepraszam za długą nieobecność.

Lenorek1233

@ jeonginmew  megaaa czekam na nowy ff
Reply

_white_heart_0

@ jeonginmew  omggg, czekam idolko
Reply

jeonginmew

Hejo myszki, na razie stwierdziłam, że zawieszam Krwawe nuty oraz The End of the Games, ponieważ najzwyczajniej nie wyrabiam i nie mam weny na pisanie. Podczas picia kawy wpadłam jednak na pomysł, który bardzo mi się spodobał i myślę, że Wam też się spodoba. Wiem, że dwie książki na raz to i tak dla mnie za dużo, dlatego nie publikuję nowej, ale myślę, że zasługujecie na jakiś dodatek po tak długiej nieobecności.
          Tutaj macie 1 fragment:
          „Ludzie zazwyczaj dzielą się na dwa typy - jedni kochają kawę, a drudzy jej nienawidzą. Lee Minho zawsze należał do tej drugiej grupy. Nigdy nie rozumiał, jak można pić ten gorzki napój z przyjemnością, skoro zostawia nieprzyjemny smak w ustach.
          Jednak z upływem czasu zaczął się do niej przekonywać i w końcu zrozumiał ludzi, którzy ją piją. Teraz rozumiał ten gorzki, specyficzny smak, przywodzący na myśl deszczowy poranek. Rozumiał, dlaczego poważni ludzie piją kawę. Rozumiał, czemu jest dla nich czymś w rodzaju świętego nawyku, którego nie można pominąć w kolejnym, nużącym, dorosłym dniu.
          Dlatego siedział teraz w swojej ulubionej kawiarni na spokojnej uliczce w Seulu, gdzie każdy już go rozpoznawał, ponieważ lokal był mały, ale przytulny, schowany między wysokimi kamienicami. Pijąc swoją, już trochę zimną kawę, obserwował ludzi spieszących się do pracy, do szkoły, na autobus - jakby od tego miało zależeć ich życie.
          Czy jeden mały drobiazg może naprawdę zadecydować o czyimś losie?
          Cóż, niedługo miał się o tym przekonać.”
          Koniecznie napiszcie, co o tym myślicie, i jeszcze raz przepraszam za długą nieobecność.

Lenorek1233

@ jeonginmew  megaaa czekam na nowy ff
Reply

_white_heart_0

@ jeonginmew  omggg, czekam idolko
Reply

jeonginmew

Hejkaa, myszki!
          Przychodzę, żeby mniej więcej poinformować, co się dzieje z tym kontem, bo jak widać, dawno żadna książka nie była aktualizowana 
          Chciałam przeprosić, że rozdziały pojawiają się tak nieregularnie, ale bardzo trudno połączyć szkołę z pisaniem i ostatnio nie mam za bardzo motywacji ani sił, żeby dodać nowy rozdział. Mam jednak nadzieję, że to jak najszybciej się zmieni!
          Dziękuję, że czytacie i komentujecie, bo to naprawdę bardzo motywuje do pisania dalej 
          (And guys, poprawiłam zagrożenie z biologii, hah!)
          Trzymajcie się!

Lenorek1233

@ jeonginmew  spoko czekam na nowe rozdzialy 
Reply

jeonginmew

Hejka!
           Wiem, że dawno nie było rozdziału do The End of the Games i chciałam tylko powiedzieć, że trochę się w tym pogubiłam. Aktualnie ta historia mi nie leży i nie czuję jej tak, jak na początku  dlatego myślę, że na razie skupię się bardziej na Krwawych Nutach i dam sobie czas na ogarnięcie The End of the Games.
          Ale! Jeśli macie jakieś pomysły, sugestie albo chcecie zobaczyć konkretną scenę  piszcie śmiało. Chętnie poczytam, może mnie natchnie, bo obecnie mam mały kryzys i się załamię chyba 
          Dziękuję, że jesteście i że w ogóle czytacie moje rzeczy to mega dużo dla mnie znaczy 

Lenorek1233

@ jeonginmew  spoko rozumiemm
Reply

najlepszenalesniki

Hejka!!!
          Nie dawno skończyłam no more games..bardzo przyjemnie mi się go czytało,
          był to chyba najlepszy minsung jakiego czytałam.Zaczęłam też drugą część jednak,nie wiem czemu strasznie ciężko mi się to czyta i nie wiem czy dam radę to skończyć czytać.
          Masz ogromny talent do pisania.
          Mam nadzieję że napiszesz coś jeszcze...napewno przeczytam!
          

jeonginmew

hejka!! 
          utworzyłam playlistę na Spotify do the end of the games! 
          każda piosenka odpowiada jakiemuś rozdziałowi od prologu aż po ostatni rozdział
          będę ją aktualizować za każdym razem, gdy pojawi się nowy rozdział ✨
          jak macie jakieś propozycje piosenek, które waszym zdaniem pasują do historii, to koniecznie piszcie!!
           link do playlisty:
           https://open.spotify.com/playlist/2TbLSQaVO5995z0kOEo3tR?si=dpetfPoaRwmrnASyUhSqpw&pi=ci8o9KvkSlajv
          
          (dajcie znać, czy wszystko działa )
          Jak się spodoba dodam taka playlistę do każdej histori!

jeonginmew

@ jeonginmew  niedługo się pojawi!
Reply

stayarmyblink132

manifestuje byś napisała rozdział do krwawych nut 
Reply

chinolusiek

hej!!
          
          wczoraj skończyłam czytać no more games i szczerze powiem, że naprawdę poruszyła mnie ta historia. przeczytałam ją tak naprawdę na jednym wdechu, całą w jeden dzień. jest w niej coś naprawdę intrygującego, choć nie jest długa to czuję, że cała relacja minho i jisunga potoczyła się tak naturalnie, że czułam się jakbym zdążyła przeczytać 20 rozdziałów i towarzyszyć im w tej historii. właściwie tak było, tylko w mniejszej ilości rozdziałów. poruszył mnie opis minho, gdy podczas wyjazdu nad jezioro był zmęczony, miał coraz mniej siły i nie czuł się najlepiej. z każdym rozdziałem miałam wrażenie, że jestem w stanie poczuć ból, zmartwienie i troskę jisunga tak, jakbym to ja nim była. może z perspektywy innej osoby moja wypowiedź jest zbyt wyolbrzymiająca, że to co czuje względem tej historii jest „za duże”, ale ja osobiście uważam, że naprawdę jest to świetna książka, która zasługuje na dużo uwagi i daje chwilę na refleksje, których w życiu potrzebuje każdy człowiek 
          
          chciałabym jeszcze tylko zasugerować na koniec, że choć historia była bardzo fajnie napisana, to dobrze byłoby popracować nad odstępami czasowymi, a konkretnie zaznaczaniem ich. zdarzało się, że w połowie czytania powoli gubiłam się i traciłam poczucie kiedy coś miało miejsce, natomiast myślę, że z pewnością opanowanie tego pójdzie ci z łatwością! 
          
          pisz dalej, twórz nowe dzieła, baw się tym, czerp z tego przyjemność i nie żałuj nigdy, że coś powstało z twoich rąk, niezależnie od tego jaki miałoby odbiór wśród czytelników. pamiętaj, że ich opinia i fakt, że jakiś fragment nie jest fajny, bo nie zgadza się z danymi przewidywaniami i założeniami, nie oznacza, że to jest złe. taki był twój pomysł, taka inwencja, tego właśnie chciałaś pisząc tą historię. to jest okej, to wszystko jest twoje, więc realizuj każdy pomysł i nie hamuj swojej kreatywności 
          
          życzę ci miłego dnia/wieczoru!! 

jeonginmew

@ chinolusiek  hejka!
            naprawdę dziękuję za te słowa serio aż mnie zatkało jak to przeczytałam.  to mega miłe wiedzieć, że no more games tak do ciebie trafiło i że poczułaś emocje bohaterów… w sumie właśnie o to mi chodziło pisząc tę historię.
            masz rację z tymi odstępami czasowymi! też to zauważyłam i będę się starać nad tym popracować  dzięki za taką radę, bo szczerze bardzo mi to pomaga. 
            najważniejsze dla mnie jest to, że ktoś czyta i coś czuje – nawet jeśli to “za dużo”, to chyba właśnie o te emocje chodzi w pisaniu, prawda?
            dziękuję jeszcze raz za taką wiadomość, sprawiła mi naprawdę dużo radości. 
            miłego dnia / wieczoru również dla ciebie!
Reply

jeonginmew

Hejo! 
          Przepraszam, że ostatnio brakowało nowych rozdziałów, nauka strasznie mnie przygniata i ciężko znaleźć czas na pisanie . Będę się starała wrzucać rozdziały regularnie, tylko muszę się jeszcze zastanowić, ile razy w tygodniu i w jakich dniach będzie najlepsze. Dajcie znać, co wam pasuje  postaram się dopasować! 

mXxTX6

@jeonginmew spokojnie chyba nikt cię nie zje jak nie wstawisz na razie myśl o nauce i jak będziesz miała czas to napiszesz:3
Reply

skzopuppym

@jeonginmew misiaa nie męcz się specjalnie dla nas. Odpocznij sobie i na spokojnie zrób wszystko, a jak zrobisz to wtedy jak już będziesz na siłach to napisz :)
Reply