Merhaba yaklaşık 2 hafta önce kedimi kaybettim o günden beri kendimi her gece onun toprağın altında yavaş yavaş curudugunu ve kıyamadığım o guzel gobusunu böceklerin yediği gerçeğinden alıkoyamıyorum
Gerçekten cok yalan ve abartı gibi geliyor ama Gerçekten yszicak kimsem olmadığı icin ve beni bu düşüncelerden anlikta olsa alicak kimsem olmadığı icin bende cok sevdiğim dont forgeti okumaya tekrar başladım bir süreliğine de olsa bana iyi hissettiriyor bunun icin yazara teşekkür etmek istedim
su dünyada yanimda bir hayran yazısının verdiği mutluluk ve desteği veren bir kişinin bile olmaması cok üzücü
Uzun lafın kısası yazara tekrardan çok teşekkür ederim ve eğer hayatınızda kaybetmekten korktuğunuz kişiler varsa bol bol fotoğraf ve videosunu çekin özellikle sesi olduğu videolar