Unutmuşum hesabımın ismini, şifresini, her şeyi. bir kız vardı, onun için gelirdim buraya, söyleyeceğim belki ulaşmak ister, babası telefonunu almış, yazamayacağını söylemişdi. May aylarıydı. (Türkçesi ne bilmiyorum), okuldan geldim, telefonu elime aldım, oturup hünkür-hünkür ağladım. Çok sevmiştim, niye bilmiyorum. 2 yıldırgelir, belki bana yazmıştır diye bakarım. Hiç bir zaman yazmadı. Belki hesabını bulurum diye baktım, bulamadım.pes ediyorum. Türkiyede yaşamıyorum, ama belki bir gün karşılaşırız. Ve hayır ismini bile hatırlamıyorum, kimseninkini. Sanki ben hiç burada olmamışım gibi, çok foreign. Tanrı bilir, belki zarar veriyordu, hatırlamıyorum mesajlarımızı ama verdiyi üzüntüyü hala hiss ediyorum. Çokmu kolay unutmak? Arkadaşca elbette. Belki bir az fazlaydı, onları da kaybettim. Hezabımı silmeye çaışacağım. Anıları, ne bileyim, nelki her şeyi. Bu hesabı komfort için yaratmıştım. Gelen-giden evinde hiss etsin, çok enerjikmişim o zamanlar. Şimfiye kadar siliyim her şey için pişmanım. Belki pişman olacağım amma en iyisi bu.