jismye
Watty hesabım her zaman kişisel günlüğüm olduğu için ilerleme kaydetme gereği duydum :)) her neyse büyük ihtimalle çoğu genç gibi bana göre mi acaba diye düşünüp durduğum bir bölüm okuyorum. Okulumun gazetelerine ve dergisine yazı yazıyorum (belki de benim hakkımda değişmeyen nadir şeylerden) fotoğraf çekmeyi de hala çok seviyorum. Hayallerimi gerçekleştirmeyi delicesine istiyor bazen gelecekten korkup sadece düşünüyorum. Ben mi farklıyım yoksa sorunlu bir insan mıyım bilmiyorum ama üniversite arkadaşlıkları bana iyi gelmedi. Bağlantı kuramıyorum insanlarla ve zaman geçtikçe tek başıma daha iyi olduğuma ikna oluyorum. Biri çıkıp hayatın boyunca yalnız kalırsın sen dese bunu bir iltifat olarak alır hayalini kurduğum gibi sabaha karşı bir parkta ya da sahilde oturup önce çok seveceğim sonra büyük ihtimalle olmadı sanki bu ya diyeceğim şiirlerimden bir tane daha yazarım. Ne yalan söyleyeyim biliyorum çoğu insanın çok daha büyük dertleri var ama bazen hayat beni fazla zorluyor. Çoğu zaman dışarı çıktığımda değil de kendi içime kapandığımda nefes alabiliyorum. Her şeye rağmen son zamanlarda kendime verdiğim bir söz var "Düştüğüm her toprakta yeniden çiçek açmanın bir yolunu bulacağım."
jismye
@ user9793123 ben bunu şimdi gördüm ağlarım ya iyi ki yazmışsın yaşıyo musun diye valla şu an yaşıyorum :')
