Ben bu okula sırf o sene senin için gelmiştim. O aralar çok iyi anlaşıyorduk. Wattpad'e yazdığı çoğu şey de seninle alakalı zaten, belki anlamışsındır. Neden beni hiç onun kadar sevmedin? Neden beni hiç kantine davet etmiyorsun? Neden hep o? Ben sana ne yaptım? Neden bana karşı hep nötr davranıyorsun? Neden ona karşı değil? Ben sana ne yaptım? Neden mesajlarıma geri dönüş yapma zahmetinde bile bulunmuyorsun? Belki de bunun beni kırdığını düşünmüyorsun ama çok kırıyor. Sana wattpad'den attığım üniversite mesajını hatırlıyor musun? Beraber okumak hakkında olan? Ona cevap vermeyince de o kadar kırıldım ki... Acaba ben bu kızı çok mu sıkıyorum, diye defalarca sordum kendime. Hayır, desen bile bu kadar kırılmazdım çünkü. Belki bilerek yaptın belki de bilmeden ama ben buna çok kırıldım. Hepsine. Ya da bana neden hiç mesaj atmıyorsun? Tahmin etmiyor musun seve seve mesaj yazacağımı? O kadar fazla konu başlattım ki artık mesaj atmaya utanıyorum. Derste sürekli seni izliyorum. Bunun sebebi takıntılı falan olduğum için değil, hayır. Ona bakıyor musun diye. Çünkü derste bana hiç bakmıyorsun. O kantine giderse de peşinden geliyorsun, onu tuvalete de çağırıyorsun.. Neden beni de değil? neden.... söylesene, ben sana ne yaptım? neden onu benden fazla seviyorsun? biliyor musun, eğer bu mesajı okursan bana mesaj yazıp bunları açıklamanı çok isterim. eh, ama sen yazmazsın doğru, ne zaman yazdın ki, öyle değil mi? Hah, bir de unutmadan bunu hep içimde tutmuştum bir daha da söylemem zaten, ben kendimi en çok senin için, senin yüzünden kestim. sana değer veriyordum, veriyorum. ama şimdi karşılıksız olduğunu görüyorum. ah ne yazık öyle değil mi? ah benim saf geçmişim...
