jnwthv

GICIK

iyi ki bi üzüldüm hemen sende geri çekil yazma 

11 ağustos 

17 temmuz

17 temmuzda bunu yazmışım suan 18 ağustos hatta 19 ve birkaç konuda daha sakinim lakin yazdığım şeyi yeniden okurken o hislerimi hatırladım.. çok korkunc her şey ezilmek o kadsr korkunc ki 

insanları kandırmak çok kolay, artık istemiyorum dediğin zaman veya ben onu basaramazdım zaten dediğin zaman kimse başka söyleyecek üste çıkacak bir sey bulamıyor, tüm bu sözlerin arkasına o kadar iyi saklandım ve kendimi o role o kadar kaptırdım ki yalnız kaldığım zaman kendi benliğimle bas basa olduğumda düşündüğüm şeylerin ve kurduğum hayallerin hiçbirinin gerçeklesmediğini fark ettiğim zaman asıl boğulma başladı. o kadar zehirli bir his ki havallerini basaranlara imrenmeye başladım, tahmin ettiğimden o kadar kötü bir his ki kendi kanımdan olan insan icin bencilce düsünceler kurdum her defasında düşündüğüm o şey için kendimi sucladım ve kendimi daha kötü hissettim, hayallerimle tutsak bir ilişki yaşıyorum ve günlerdir nefes alamıyorum, günlerdir kaçıyorum. hayaller göründüğü kadar pembe seyler değildir qüzelim, inan ki ben hiçbir zaman pembe hayaller görmedim. hayalini kurduğum her şey beni daha kötü ederek geri döndü 

seninle bir ara konuştuğumuz zaman demistin ya bir kisiden konu açılmıştı sonra genel bir sekilde "hayali olması, onun pesinden gitmesi güzel bir sey" gibi bir cümle kurmustun tam emin değilim ama hayallerden bahsetmistik o an.. biliyor musun o zaman söyleyememistim ama hayalin pesinden gitmesi güzel bir şey evet ama hayat her zaman öyle olmuyor, o şanslı taraftaydı şanslı demek de istemiyorum aslında bunun icin cok cabaladı veya ne kadar emek verdi bilmiyorum eminim ki hak etmistir lakin bahsettiğim asıl şey iyi tarafta olması. ben o tarafa ait değilim mesela ve hicbir zaman iyi tarafta olmadım belki de hic o kadar sanslı hissetmedim. yeterince emek vermedim belki veya onlar kadar zeki değildim gibi bir sürü bahane bulabilirim hepsinde de kendimi suclayabilirim cünkü her zaman sucu kendime atan o kişi oldum ve ben en zayıf noktamı bu sayede buldum. o hayalin altında ezilmekten o kadar yoruldum ki.. ilk kez bir yakınım, bir insan veya bir olay için yas tutmak dışında da yas tutulabildigini fark ettim bu sayede çünkü ben gününü bile bilmediğim süredir hayallerim için yas tutmaya başlamıştım.

ne zor bi kalp, aynı yerden iki kere 
            kırılır mıydı, söyle, göre göre? 
            bir defa ölünce kollarında 
            bi daha yaşasan da yok bi çare

harbiden çok üzüldüm yani bilmiyorum seninle konuşup kafamı dağıtmak istiyordum koydu baya tepkin 

bok gibiyken bir de azarlanmak istemezdim ki kendimce haklı sebeplerim var 

gözünde çok mu vurdumduymaz ve mutlu görünüyorum anlamadım ki 

ama bunu belli edecek gücüm dahi olmuyor genelde kırıldım diyorsam belirli bir eşiği geçmiş oluyor cidden

ayrica uslu uslu watty girip fic okuyorum biraz da ortalıkta takılıyorum sinir olunacak hicbisi yok???? durup dururken bisi gör diye demedim ki görmen gereken bir şey yok???? sırf seninle konuşmak istedim diyeydi 

ama yapmayı erteliyordum çünkü orayı doldurmaya başlamıştım ve silmek istemiyorum LAKIN BUGÜN sırf seninle eskisi gibi konuşmak için watty gel diye söyledim ama sırf merakından buraya girersen patlarız ya henüz burayı doldurmamıştım ☹️ 

scolfield hesabına yazdığım her şeyi sildiğim için burayı doldurmak zaman alacak ve aslında buraya geçmek gibi bir hedefim yoktu lakin bu hafta ne zaman yazmak istesem yazamadım hep 1131 yedim o yüzden aklımdaydı bunu yapmak