Bu gün kendimi ağlamak için zorladım ama ağlayamadım..
Üzülemedim..
Bu günü yani her ayın 17-i 3 senedir anlamlı değilmiş ve her ay kutlanmıyormuşuz gibi şimdi kutlamamak üzmedi beni..
İyileşiyorum galiba )
Belki de onu sevmedim, sevilicek olma ve ya sevilme ihtimalini sevdim..
Bilemiyorum, sevmemiş olsam 6 ay acıtır mıydı canımı bu ayrılık ?
Evet, başka birinin en başından var olduğunu öğrenişimin 6.ayı bu gün..
Ne tuhaftır ki, artık hiç de garip gelmiyor, sanki hep biliyormuşum gibi, hiç gözümün içine baka baka aldatılmamışım gibi..
Kafayı mı sıyırdım yoksa bu bir kabülleniş mi..
Bence kabül ettim, aramızdakının eskiden sadece benim için anlamı olduğunu ve artık anlamlı olmadığını..
Bu güzel, cidden yüklediğim anlamı geri çekince o da sıradan biri oluyormuş benim için, denendi, onaylandı )
Artık 17 benim için ilişkimin kutlandığı günü değil özgürlüğümün kutlandığı gün♡
