●

Bazen kendimizi fazla abartiyoruz hâlbuki sandığımız kadar değiliz.

Birçok şey kötü gidiyor, iyi giden şeyleri de kendim bozmayı vazife edinmiş gibiyim...

Unutulacaklar kapıya dayandı 

Fark etmediğimiz sessiz gidişler, veda olduğunu bilmediğimiz son gülüşmelerimiz ve artık içe akan gözyaşlarımızla bi başımızayız

Başkalarına dost , kendimize düşmanız...

İ am falling apart in darkness

Bizi en çok yıkan şey kıyamadığımız insanlara başkaları tarafından vurulan darbeler...

En son ne zaman huzurlu oldum, ne zaman sahte olmayan sahici bir kahkaha attım, ne zaman iyiymiş gibi rol yapmak yerine gerçekten iyi hissettim Hatırlayamıyorum...
          Bir şeyler değişti gibi ya da sadece ben eski ben değilim , belki de ikisi birden oldu ama  kimse fark etmedi bunu .
          Etrafıma gülücükler saçarken ruhumun karanlığında kayboluyorum , her geçen gün daha da dibe çekiliyorum. Beni o dipten çıkaracak tek kişi  benim ama kılımı bile kımıldatamıyorum ...

Bazen kafamızdaki karmaşayı gidermeden yaşamaya devam edemeyiz.
          Bazen gidersek bile devam edemeyiz . Hayat kafamızın içindeki mi dışındaki midir? Çoğu zaman bilemeyiz...
          Hayat bize ne verir bilemeyiz ama görmek istemeden de edemeyiz. Sahi  bizi ayakta tutan şey de bu değil mi zaten ?

Insanlar bir döngü içerisinde ölmeye , geride kalanlar yas tutmaya devam edecek