aslinda yalnizlik artik bir tercih hatta ihtiyac olmaya basladi. kimseye GERCEK anlamda tahammul edemiyorum. selam vermek istemiyorum small talk da olsa KONUSMAK istemiyorum yuzumdeki o resting bitch ifadesini bozmaya tenezzul etmek bile istemiyorum. kolumu kaldiracak mecalim yok. ya surekli uyuyacagim ya da sadece telefonumda sosyal medyadan hayatimda asla ve asla karsilasmayacagim insanlarin hayatina ozenecek, neden cevremde boyle insanlar yok diye uzulecek, estetigimi kimse anlamadigi icin ekstra yalniz hissedecegim. bana uyan kimse yok. beni anlayan kimse yok. ayni zevklere sahip oldugum ayni dunya gorusunde oldugum. KIMSE hic kimse 1 kisi bile yok
