Bu duyuruyu kimler görecek bilmiyorum ama yine de yazmak istedim. Takip ettiğim çoğu kişi zor bir dönemden geçiyor. Tek tek moral vermek yerine, takipçilerim de dahil olmak üzere herkese motivasyon ve destek olmak istedim.
Öncelikle, arkadaşlar, hayatta en önemli şey sağlık ve ailedir. Dersleriniz mi kötü? Hallolur. Ama sağlığınızı kaybettiğinizde, toparlaması zor olabilir. Yakınlarınızdan birini mi kaybettiniz? O zamanı geri getiremezsiniz ve keşke demenin bir faydası olmaz.
Belki de sizi ayakta tutan ve canınızdan bile çok sevdiğiniz birini kaybetmiş olabilirsiniz. Elbette ağlayın, içinizi dökün ama bunu kendinizi yıpratacak şekilde yapmayın. O kişi hayatta olsaydı, sizi o halde görse nasıl hissederdi, ne yapardı?
Böyle durumlarda kendini suçlayan insanları da görüyorum. İnsan elbette kendisiyle yüzleşir, ama lütfen kendinizi suçlamayın. O zaman, o an ne hissediyorsanız, ne düşünüyorsanız, onu yaptınız veya söylediniz. Sonradan "keşke" demek bir şeyi değiştirmez.
Bu durumda yapabileceğiniz en iyi şey, güzel anılarınızı hatırlamak ve mutlu olarak önünüze bakmaktır.
Hayatımızı olduğu gibi kabul etmeli ve sevdiklerimizle geçirdiğimiz zamanı dolu dolu yaşamalıyız. Sonrasında insan gerçekten çok pişman olabiliyor. (Yakınımı kaybettiğimde bunun farkına vardım. O zaman hep "Keşke hastaneye ziyarete gitseydim, oflayıp puflamak yerine... Keşke sık sık arayıp halini hatırını sorsaydım..." dedim. Ama olmadı. Zamanı geri alamazsınız!)
Arkadaşlarınızla aranızı mı bozdunuz? Düzelir. Düzelmeyecek gibiyse, en yakınınız ailenizdir. Ailenizle mi aranız bozuk? Kendinizi yalnız mı hissediyorsunuz? Bana yazabilirsiniz, sıkılmadan dinlerim. Ama şunu unutmayın: Kimse asla gerçekten yalnız değildir.
Ne olursa olsun, bu hayatta en değerli şey sizsiniz. Bir kere yaşıyorsunuz, o yüzden hayatınızı istediğiniz gibi yaşayın. (Buradan ne demek istediğimi anladığınızı düşünüyorum.)
Kendinize dikkat edin sizi seviyorum <3
