kaan

Sevmek herkese yakışmaz, sana da yakışmadı. Bazıları sevmeyi bilmez, sevgi nedir anlamaz. Gerçekten sevenler ise sevmeyi bilmeyenlerin sevgisine kanarak tükenir.

Söylediğin 'sevgi' sözcüklerinin hiçbir anlamı yokmuş aslında. Sevgi sözcüklerin yalnızca bana özel değildi, sen herkese böyleymişsin. Sen değişmemişsin, sen hep böyleymişsin. Aşık insan kör olur görmezmiş, ya da görmek istemezmiş. Ben görmemeyi tercih eden bi' aşıktım. Senin gereksiz sevgi sözlerine kanmayı bırakalı çok oldu. Seni kalbimden sileli çok oldu, Allah bilir ya nasıl zordu. Vardır şimdi seni senin gibi seven biri hayatında, çünkü sen bunu hak ediyorsun. Seni senin gibi sevmek gerekliydi herkes için. Çünkü sen daha fazlasını hak etmiyorsun.

5 yıldır silemediğimi tek bir günde unutmamı bekliyorsun

kapına 'açelyalar' bıraksam anlar mısın hislerimi? çözer misin davranışlarımdaki gizemi? fark eder misin sende, korkularımdan kaçtığımı? göz yaşlarıma bir türlü hâkim olamadığımı. kavuşamadığımız her gün için diker misin kapının önüne günden güne 'açelyalar' ? izler misin geceden geceye yıldızları benim için? döner misin bana, gecedeki en parlak yıldız olarak? saklar mısın gökyüzüne bakan kapı önündeki 'açelyalarda' anılarımızı? yaşatır mısın sevgini her gün? şahsen sana olan sevgim günden güne azalmak yerine büyüyor daha da içimde. köklerini salıyor 'açelyalar' yüreğime. dilerdim o köklerini salan olsun bir 'orkide'. ama kavuşulmaz bazı aşklar neticede. olsun, seviyorum sonuçta seni. seninde beni sevdiğini hissederek, her ne kadar kavuşamayacağımızı bilerek.

ve büyükannem on yıl önce kaybettiği eşinin mezarının başında saatlerce ağladıktan sonra bana demişti ki; bana öyle bakma yavrum, nasıl hissettiğimi bir gün anlayacaksın

"ona ait tek damla göz yaşı uğruna.." demişti bir gün çocuk parkında, yanımda oturarak gökyüzünü izleyen yaşlı adam "ona ait tek bir göz yaşı uğruna kendimi dahi tereddüt etmeden harcardım ben." ve ben, dakikalar sonra fark etmiştim elinde tuttuğu eskimiş fotoraftaki kadının gülümseyen suratını

"gitti mi?" diyorum, ruhum sökülüyor sanki. zorlukla yutkunuyor, sonra "gitti" diyor. "tek kelime etmeden mi?" diyorum. sonra elini destekler bir ifadeyle dizime yerleştiriyor, gözlerim gözlerini bulduğunda onun dahi boğulduğunu görüyorum. "O hep böyle gitmedi mi senden?" diyor, susuyorum.

sayın insanlar, seviyorsanız şefkat olsun avucunuzdaki. merhamet olsun dilinizdeki. bir adam değil, bir kadın değil, ilk önce insan olmayı seçin. sonrası zaten hallolur

gözlerini yola dikmiş öylece izliyordu, sadece izliyordu. hiçbir şey düşünmüyordu. ya da düşünmek istemiyordu. birasından bir yudum daha aldı, gülümsedi. acı dolu bir gülümsemeydi bu, üzgündü. mesela neşe saçmıyordu artık, yapamıyordu. gülümseyemiyordu. yorgundu. çabalaması gerekiyordu ama, yorgundu. elini uzattı semaya doğru, gözlerini kapattı; bir gün elimden tutup çıkaracak mısın beni buradan? sen hapsettin beni buraya, yardım edecek misin bana?"

yorgunum, sana şiir yazamıyorum artık. ellerim kaleme değil sigaraya uzanıyor, gözlerim seni değil boşluğu görüyor. ne yapmalıyım bilmiyorum, nasıl davranmalıyım bilmiyorum. kendimi nasıl hissediyorum onu bile bilmiyorum "aynadaki elemanı artık hiç tanımıyorum". seni biliyorum ama, çok iyi biliyorum hem de. her şeyi unuturum, seni unutmam ben. beni unut, bunu unutma.