⁰⁶

İyi Geceler Kalben

Her neyse.

Nareeee senin takipçiler nerde la 

Kitap okumak isyirum

AYAYAYAYA NASSINNN

Çocukların katledildiği bir dünyada yaşamak anlamsız.

Oda ne? Küçük bir kız çocuğu. Bir göl,güzel bir göl değil. Kandan bir göl,bu o kızın kanı mı? Ah,hayır hayır. O daha küçücük. Çocuklar ölmez. Çocukların bedeni kanamaz. Onlar çocuk,pis eller onlara değemez. Onlar daha hayatlarını yaşayamadı. Küçük bedenleri o izleri sevmez. Onlar bedenlerindeki yabancı izlerden korkarlar. Peki neden bu küçük kız bu kan gölünün ortasında duruyor? Çünkü burası dünyaymış. Kötüler kazanır masumların canı yanarmış. Kötülüğün yuvasında can bulan her bir azgınlık bir canı alırmış. Susturulan her acının dinginlenemez çığlıkları yürek dağlamışda uzak diyarlarda yaşayanlar bunları duymamış. Hissedenler son kez bişeyler hisettmiş hayatta. Neki o his? Saf acı. Onlar ölürken saf acı hisettmiş. Kanının içinde yüzen küçük bedenin kız çocuğu. Ruhun gökyüzüne ulaştığında,lanet kimseyi bırakmasın.

Bilmem kaç yüz kişi içinden,

my body aches from mistakes betrayed by lust

Benim kitabımda aşka yer yoktur bayım. Benim kitabım vahşetin kitabıdır,benim kitabım acının kitabıdır. Benim kitabım,kaybeden kadınların kitabıdır. Sessizliğin, suskunluğun ve en çokta duyulmayan çığlığın kitabıdır. Tenimize değen yabancı ellerin,arzunun kurbanı olan duygularımızın,hazzın acıya dönüşmesinin kitabıdır. Şimdi fısıldarım karanlığa. Tanrı kullarını dünyaya bir amaç uğruna gönderdi, bazıları inançlarının gereğince bu amaca ulaştı. Fakat amaçsız kalanlar,onlar onlar bayım tanrının bile unuttuğu kadınlar. Benim kitabım onları anlatır. Ve kimse bilmezki en derin sırrımı,o kitap benim.