deniz

henüz toparlayamadım
          sanki bir misafirim kendi evimde bile 

hayatın doğuştan mahvolmuşsa 
          anlamsız bu ruhsal varoluş 

çürümüş bahçelerden çiçek topladım 

ağrılarım azalır kabuslarım çoğaldıkça 

bir insanın sevilebilmesi için 
          kendisi gibi olmaması gerekiyormuş 

★

bir masalın yükü düşer 
          sensiz her gece aklıma 

bugün toprak kokmadı 
          koktu bugün her yer içki 

acım büyük 
          seni içimden alıp çeksinler 

devrilen atı vurdular