Eskiden buraya her şeyimi yazardım. Sevinçlerim, hüzünlerim, hayallerim, hayal kırıklıklarım... Birkaç sene önce doğum günümde kaktüs hediye edilmişti. Fazlasıyla unutkan olduğum için büyütmesi en kolay çiçekti benim için. Fakat o dar saksıda, yalnızlıktan çürüttüm onu. Şimdi burada, bu hesapta onun gibi hissediyorum. Sabahlara kadar beraber kitap okuduğum, sadece kullanıcı ismini görünce bile gönlümde çiçekler açan arkadaşlarım yok. Bir nadas sürecinde de değilim üstelik. Ben de o çiftçi değilim belki de. Hayatımın her anına tanık olan hesabım yıllardır hayalini kurduğum ameliyatı olduğumdan habersiz. Bugün belki sözde, ama teenagerlık dönemimi bitirmiş bulunmaktayım ve bir yetişkin nasıl olunur bilmiyorum. Bugün tam olarak 20 yaşındayım ve tüm gençliğimi gören hesabım belki de bu yüzden beni bırakıyor. Belki hayatımın yeni sezonunda burası da benimle beraber büyüyecek ama ben geçmişi özlemeyi de bırakamıyorum...
