kalbimkor

15 Nisan Doğum günüm, 21 yasima giriyorum. Koskaca 20 yili devirdim bu dünyada. Bazen diyorum kendime nasıl basardin, nasil bu güne gelebildin. O kadar zorluklarla karsi karsiya geldim ki öleceğim dedigim anlar bile olmustu ama ölmedim ayaktayim, bu zamandayim, bu andayim. Büyüyorum, evet o küçükken cok istediğim şeylerden biri gerceklesiyor. Büyümek. Neden büyümeyi bu kadar istedigimi anladim. Kendim olabilmek için büyümek istiyorum. Kendim için bir şeyler yapabilmek için büyümek istiyorum 

kalbimkor

Yani demek istedigim kimse bizi kurtarmayacak. Kimse bizi biz olarak sevmeyecek. Hep bir istek arayacaklar, isine bakacaklar, guzelligine bakacaklar, olduğun konuma bakacaklar ama kimse seni sen oldugun icin bakmayacaklar. Yaptıgim ergenlik miydi aptallik miydi ya da baska bir sey miydi bilmem ama cok guzel ders cikardigimi biliyorum. O yaslarda yolumu bulamayan bir kizdim, ona siginmak istedim, belki bana yol gosterir dedim ama olmadi, tek dedigi bu yolda yalnizsin bu yani. Onu geride biraktigimda oturdum düşündüm hep, kendim için ne yapabilirim dedim, zamani nasil yönetebilirim dedim. Kendi kendime yetinmeye çalıştım. Ve simdi bir hedefim var. Bir amacim var ve kimseye ihtiyacim yok. Yolumu bulmamda yaptığı en büyük iyilik buydu belki. Suan kimseyi degil oturmus hedeflerimi ve yapacaklarimi düşünüyorum ♥️
Reply

kalbimkor

18 yasimda birini sevdim. 19 umda konusmaya basladim. 20 yasima gelmeden geride biraktim. Deyin ki neden? Kendisi avukatti bu arada. Ve bense o zamanlar bir lise mezunu. Bu tur iliskilerde statü bu kadar önemli oldugunu dusunmemistim. Ne bileyim, belki beni olduğum gibi sever sanmistim. Basta konusmamiz cok iyiydi ve guzel ilerliyordu ama sonra birden mesafelesti. O zamanlarda borçtan dolayi bir ise girmek zorunda kalmistim ve sinav senemde iste calismistim. Calisiyor musun dediğinde evet hem ise gidip hem ders calisiyorum dedim. Anladim Allah kolaylık versin demisti herhalde cok hatırlamıyorum ama o zamanlar anlamistim degerimin bu kadar oldugunu. Yediremedim. Agladim. Uzuldum. Hep onu düşündüm. Bir yandan da sinav yine olmayacak psikolojisindeydim.. konusmayi kesmistim, benim kendime degerim vardi, bir yildan fazla oldu donmedim ona, yazmadim,  bazen yazma istegi olduysada yine yazmadim
Reply

kalbimkor

15 Nisan Doğum günüm, 21 yasima giriyorum. Koskaca 20 yili devirdim bu dünyada. Bazen diyorum kendime nasıl basardin, nasil bu güne gelebildin. O kadar zorluklarla karsi karsiya geldim ki öleceğim dedigim anlar bile olmustu ama ölmedim ayaktayim, bu zamandayim, bu andayim. Büyüyorum, evet o küçükken cok istediğim şeylerden biri gerceklesiyor. Büyümek. Neden büyümeyi bu kadar istedigimi anladim. Kendim olabilmek için büyümek istiyorum. Kendim için bir şeyler yapabilmek için büyümek istiyorum 

kalbimkor

Yani demek istedigim kimse bizi kurtarmayacak. Kimse bizi biz olarak sevmeyecek. Hep bir istek arayacaklar, isine bakacaklar, guzelligine bakacaklar, olduğun konuma bakacaklar ama kimse seni sen oldugun icin bakmayacaklar. Yaptıgim ergenlik miydi aptallik miydi ya da baska bir sey miydi bilmem ama cok guzel ders cikardigimi biliyorum. O yaslarda yolumu bulamayan bir kizdim, ona siginmak istedim, belki bana yol gosterir dedim ama olmadi, tek dedigi bu yolda yalnizsin bu yani. Onu geride biraktigimda oturdum düşündüm hep, kendim için ne yapabilirim dedim, zamani nasil yönetebilirim dedim. Kendi kendime yetinmeye çalıştım. Ve simdi bir hedefim var. Bir amacim var ve kimseye ihtiyacim yok. Yolumu bulmamda yaptığı en büyük iyilik buydu belki. Suan kimseyi degil oturmus hedeflerimi ve yapacaklarimi düşünüyorum ♥️
Reply

kalbimkor

18 yasimda birini sevdim. 19 umda konusmaya basladim. 20 yasima gelmeden geride biraktim. Deyin ki neden? Kendisi avukatti bu arada. Ve bense o zamanlar bir lise mezunu. Bu tur iliskilerde statü bu kadar önemli oldugunu dusunmemistim. Ne bileyim, belki beni olduğum gibi sever sanmistim. Basta konusmamiz cok iyiydi ve guzel ilerliyordu ama sonra birden mesafelesti. O zamanlarda borçtan dolayi bir ise girmek zorunda kalmistim ve sinav senemde iste calismistim. Calisiyor musun dediğinde evet hem ise gidip hem ders calisiyorum dedim. Anladim Allah kolaylık versin demisti herhalde cok hatırlamıyorum ama o zamanlar anlamistim degerimin bu kadar oldugunu. Yediremedim. Agladim. Uzuldum. Hep onu düşündüm. Bir yandan da sinav yine olmayacak psikolojisindeydim.. konusmayi kesmistim, benim kendime degerim vardi, bir yildan fazla oldu donmedim ona, yazmadim,  bazen yazma istegi olduysada yine yazmadim
Reply

kalbimkor

Samimi olunmayan ve açıkçası bir halta yaramayan kişileri özel hayattan silmek hayat kalitenize, motivasyonunuza, akışa ve geleceğe müthiş katkı sağlar; ısrarla deneyiniz.
          (Kopyalayapistir)

kalbimkor

Yasim olacak 21. Bu sözü o kadar cok iyi anliyorum ki, nedense her şeyi 20 yasim bitmesine az kala anliyorum. Hic bi ** yaramayan insanlari neden hayatımızda hâlâ barindiriyoruz ki, adamda eylem yok, bi ** yok , zaman kaybi desen var, ise yaramazlik desen var, bos bos konusma desen var ama gel gör ki yararina dokunacak bi ** yok. Silmeye giidyorum simdi boylelerini
Reply

kalbimkor

Ankara Üni (uzaktan eğitim) coğrafya 
          Ankara Üni hemşirelik 
          Nasil fikirr hm

kalbimkor

Ankara'nın uzaktan eğitiminden cok memnunum, adamlar örgünü aratmıyor. Resmen yatağımizdan direkt kaldiriyorlar. Derse girmeyene puan yok ama girenlere ek puan veriyorlar. Not aldiriyorlar, kitap aldiriyorlar, makale okutuyorlar.. Bir yandan bu bölümün heyecanini yaşarken diğer yandan hemşirelik yolundan ilerlemeye çalışıyorum. İnşallah seçtiğim en doğru yol budur!!*
Reply