Yani demek istedigim kimse bizi kurtarmayacak. Kimse bizi biz olarak sevmeyecek. Hep bir istek arayacaklar, isine bakacaklar, guzelligine bakacaklar, olduğun konuma bakacaklar ama kimse seni sen oldugun icin bakmayacaklar. Yaptıgim ergenlik miydi aptallik miydi ya da baska bir sey miydi bilmem ama cok guzel ders cikardigimi biliyorum. O yaslarda yolumu bulamayan bir kizdim, ona siginmak istedim, belki bana yol gosterir dedim ama olmadi, tek dedigi bu yolda yalnizsin bu yani. Onu geride biraktigimda oturdum düşündüm hep, kendim için ne yapabilirim dedim, zamani nasil yönetebilirim dedim. Kendi kendime yetinmeye çalıştım. Ve simdi bir hedefim var. Bir amacim var ve kimseye ihtiyacim yok. Yolumu bulmamda yaptığı en büyük iyilik buydu belki. Suan kimseyi degil oturmus hedeflerimi ve yapacaklarimi düşünüyorum ♥️