✫

Benim çoğulum Ali Ecevit'ti. Hep böyleydi. Ben ondan başkasını yanıma koymamıstım. Yanıma ondan başkasını da sığdıramazdım. Ali Ecevit benim tekil hayatımı çoğula çeviren tek şahıstı. Onlar bizim hayatımızı mahvetmıstı.

Beni sevmiyordu. Beni sevdiği için, kötü insanlar bile olsa beni sevdiği için çabaladığını sandığım insanlar da sevmiyordu. Propagandaydı.
          

Köylü milletin efendisi mi yoksa köylüleri öldürmeli mi? Köylü ne efendi olmalı ne de öldürülmeli. Köylü ekmeli biçmeki ama kalem de tutmalı. Bir de sevebilmeli. Leylalar Hüseyinleri. Hüseyinler Leylaları. Mutlaka sevebilmeli. Yoksa toprak kurur, yoksa insanlar çürür. Hüseyin'in toprağı kuruyor, kalbi çürüyordu. Hüseyin ne efendi olmuştu ne de ölmüştü Hüseyin Leylasız kalmıstı. Hüseyin keşke ölseydi de Leylasız kalmasaydı. Ne zordu. Kalemin kurşunsuz, mektebin talebesiz, toprağın tohumsuz, defterin sayfasız kalmasından beter. 

Benden nefret ediyorlar sevmiyorlar beni tanıyanlarda sevmiyor nefret ediyorlar benden kötü biri degilim ben kötü biri değilim nefret ediyorlar benden ama ben gerçekten kötü biri değilim bunu biliyorum buna inanmak istiyorum

Hüseyin Tarhan eşini kaybettiğinde kızı anne sütü beklerken bu kadar çaresizdi en çok. Sonra oğlunu aldılar, oğluna yatak bile vermediler, kızının anne eksikliğini unuttu. Barbarlık yapamadı, sakin kalmak için sıktı dişlerini. Ecevit'in saçlarını okşadı. "Bir yalnışlık olmuştur oğlum" dedi. "Ben çıkayım hemen buradan konuşacağım. Meraklanma sen. Verirler yatağını, niye vermesinler?"  
          Canavarlar mı bunlar? Canavarlar ...

"Baba bana yatak vermediler. Baba hıc yatak vermediler. Bir tane battaniye verdiler. Yerde yatacakmışım, yer yokmus. Yere mi sereyim battaniyeyi üstüme mi alayım?"
          

Zihnimde yaşattığım bazı ihtimaller mi şimdi beni zehirleyen? Hayal kurmak çocukluktan kaldı halbuki? Düşünmek hayal kurmaktan daha farklı. Daha yüce değil, hayal kurmak daha üstün ama düşünmek .. engellenemez ve tükenemez. 

Sanatımın basındaydım, insan sanatını terk etmez. Midem bulanıyor çizmekten, insan kendini terk eder çünkü. Kulak zarıma zarar verecek bir gürültüde çalıyor müzık. Ne saate bakmak istiyorum ne de kafamın içini duymak istiyorum. Zihnimde yasattıgım bazı ihtimaller mi şimdi beni zehirleyen?
          

Cumhuriyet bilhassa kimsessizlerin kimsesidir.

"Çiftçi olsan toprağın yok. Toprağın olsa vatanın yok, vatanın olsa bayrağın yok, bayrağın olsa evin yok, evin olsa çatın yok. Çatın olsa annen yok."