Sonbahar yağmurları çok acıtıyor kürek kemiklerimi. Sanki ıslanan kıyafetlerimin ağırlığı omuzlarıma değil zihnime çöküyor, müthiş bir kargaşaya sürüklüyor içerisini. Diz çökmek ve onlar susana kadar yalnızca ağlamak istiyorum ama çöktüğüm vakit bir daha asla ayağa kalkamayacağımı bildiğimden cesaret edemiyorum.