iremyazar

selam, seni birkaç panoda gördüm bu yüzden sana bir kitap önerisinde bulunmak istedim<3. eğer bir göz atarsan, beğeneceğini düşünüyorum! umarım rahatsızlık vermemişimdir. İskandinav mitolojisinden esinlenmiş karanlık bir lise kurgusunu konu alıyor. 
          
          öptüm xx!!   
          
          https://www.wattpad.com/story/387323379?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_ page=story_details&wp_uname=chezmeri

Yine yanlız bir sokaktasın,
          Sesiz yalvarışlarındasın..
          Her kelime seni hatırlatır bana,
          Bensiz bir kıştasın.
          
          Gölgeler yansırken silüetine;
          Yine sesizsin, yine ıhsız.
          Gül korkuyorsun, menekşe kokuyorsun.
          Yeşil bir ağaç gölgesinde,
          Bensizliği yaşıyorsun..
          
          Sabırsız bakışların özlem dolu,
          Toprak ıslak göz yaşı dolu,
          Senin kalbin ben ile
          Ben ise bir mezar kadar doluyum.
          
          
          ( Kendim yazıyorum)

Ölümle nefes nefese kalsak,
          Bu kadar can yakar mı?
          Belirsiz..
          Kötü hep kötüdür iyileşmez.
          Gözler silahlara kurban gitmez.
          Yanlız kalan yıldızlar..
          Kalabalık, değillerdir.
          Gökyüzü mavidir. 
          Gece gibi.

Sen ve ben
          
          
          Ne gece kadar sevdim seni,
          Nede mavi kadar nefret ettim senden.
          Bazı geceler bir kahfeden farksızdın bana,
          Bazende arabanın arkasında elinde maden suyuyla uykusuzluktan saçmalayan bir kız çocuğu.
          Ama bir şey çok kesindi sana karşı.
          Sen ben değildin, ama seni gördüğüm tek yerde aynaydı.

Gece ve mavi
          
          Gecelerde ikiye ayrılıyor.
          Biri siyah biri mavi..
          Şayet ikisine en kötüsü
          Çünkü ne birinden eksiliyor acı,
          Nede birinden geliyor neşeli kahkahaları..
          Biri özledim diyor biri yoruldum.
          Birde bazı geceler vardır ne siyah ne mavi..
          Tam bir gece mavisi;
          Küçük bir kıza ev sahipliği yapıyor,
          Ergen bir kızın anılarını dinliyor,
          Olgun bir karakterin dertlerini saklıyor.
          O öyle bir gece, öyle bir mavi ki..
          Ne ben anlatabilirim onu sana,
          Ne de o anlar seni.
          Çünkü ikimizde biliyoruz, senin geçen sana siyah bana mavi.

Biri gelip ' nasılsın? ' dese kırgınım derdim neden diye sorsa öküzün trene baktığı gibi bakardım nedeni olmak zorundamı? 
          
          Sonra gelip kime diye soruyor diyemiyorsun öyle saf insanlarada bu dünyada ki kimse kırgın olunacak kadar önemli değil dünyaya ve hayata karşı bu kırgınlığım diye..
          
          Bide çok sinirlisin diyorlar sonra, sakin olmam kimin umrunda?
          
          Keşke hayat gerçektende yaşattığını yaşayan bir şey olsaydı, belkide o kadar koymazdı.....

...

Acı herife alınmamalı bazen canını yakan bir göz yaşı veye bi iğne dahice olsa onu en yoğun ilgiyi göstererek iyileştir kimse sana senden iyi bakamaz senden iyi ilgi gösteremez o yüzden kendi açını hafife alma ve herkezden önce kendi yaranı iyileştir bencilce iyileştir o yarayı öyle yap ki kimse sana acıyarak bakamasın