yara bere içinde hıçkırarak ağladığım günler sırf kanamasın diye her yerimi sararken yoktun baba kanlı vücudumla değil de panik atak geçirince mi korkuttum seni
Keşke biraz daha büyüdüğümüzde tanıssaydık okul koridorlarında değil de sokaklarda geçseydi zamanımız saçını tekrar okşardım daha da uzun uyurdun göğsümde tekrar fısıldardın kulağıma güzel bebeğim diye tekrardan sabahları pankek yaparmıydık beraber diyet çorbamdan içer miydin kıvırcık ve kısacık saçlarımla oynarken mıydın yeniden dudaklarımı öperken seni seviyorum der miydin yine de