Böylece artık onu sevmediğimi farkettim. kabuk bağlamış bir yara gibiydi, onu görmek bende heyecan değil, hoş anılar uyandırıyordu, acı çekmeden yanında kalabileceğimi ve acı duymadan uzaklaşabileceğimi anladım. belki artık tam anlamıyla olgunlaşmıştım. bundan üzüntü değil, yalnızca hafif bir hüzün duyuyordum. ama aşk zamanı sona ermişti. harekete geçmek, denizlerin ötesine gitmek gerekiyordu...
-ALINTI
- İzmir
- انضمJanuary 5, 2016
قم بالتسجيل كي تنضم إلى أكبر مجتمع لرواية القصص
أو
قصص بقلم Hilal Yalçın
- 2 قصص منشورة
Annemin Katiliyle Aynı Evde
243
22
4
Gerçek bir rüyadan esinlenerek yazılmıştır.
" .Ben bunları düşünürken, düşüncelerimi bozan saçımdan aşağ...