Kisa bir sey birakip gidecegm... Profil fotografina her degdiginde gozum, icimde sessiz bir seyler unufak oluyo bir zamanlar canimdan ote bildigim, ruhumu emanet ettigim biri de aynisini uzun sure kullanmisti iki yili askin bir zaman boyunca bir elmanin iki yarisi gibiydik; ne zaman bir firtinaya tutulsa sigindigi liman, ne zaman cani yansa yaralarina merhem oldugum kisiydi saatlerce surerdi sohbetlerimiz, dunyayi karsimiza alir yine de birbirimizin sesinde huzur bulurduk sonra o kopusalin ilk golgeleri dustu uzerimize son aylarda bir anda etrafi yeni simalarla, yuzunu hic gormedigi kalabaliklarla doldu beni o kalabaligin icinde unuttu mu, yoksa bilerek mi geride birakti bilmiyorm ama nereye baksam, adimin gecmesi gereken her yerde, agzindan dokulen her bir kelimede sadece o yeni tanistigi insanlar vardi bir ben eksiktim hayatindan fakat ne zaman ki o yeni dostlarindan biri cani yakan bir kazik atsa, yine bana kosar, yine benim omzumda aglardi ywmin ederim tek bir gun bile 'Sadece isin dusunce mi geliyorsun?' diye yargilamadim onu sadece icim kaniyor, her defasinda o kirginligi sessizce yutuyordum derkeeeennn zamanla o omuz da yetmez oldu demek ki ne bir arama, ne tek bir mesaj ben hatirini sormasam varligimi bile hatirlamiyordu artik yazdigimda ise bir kac soguk, gecistirme kelimeyle oruyordu aramiza o asilamaz duvarlari oylece, hicbir veda bile edilmeden bitti her sey su an ne yapar, ne halde, hangi yabanci sehirlerin sokaklarinda yurur gram fikrim yok bundan iki yil once bu zamanlarda biri cikip bana 'Gunun birinde birbirinizin adini bile anmayacak iki yabanci olacaksiniz' dese, kahkahalarla guler gecerdim eskiden tek bir gun sesim cikmasa meraktan ortaligi ayaga kaldiran, ustume titreyen o insan; haftalarca kayboldum da bir kez olsun 'Yasiyor musun, nasilsin?' diye sormadi bile aman neyse senin de basini sisirdim PZURdilerrm :((
