𖣂

"Bir daha hangi anne doğurur, seni ve beni; birbirimiz için?"

Ve bir şahit gerekseydi aşkıma,
          ‎Yer ile gök olurdu, inan Tanrı olurdu.
          ‎Öyle derinden, öyle yok ile vardan.
          ‎Öyle sen diye, hâlbuki değilde öylesine...
          ‎

Duygularıma yön vermeye çalıştıkça derinlere battığımı, oluruna bıraktığımdaysa durmadan canımı yaktığını fark ettim. Ne kontrol edebildim ne de olduğu gibi bırakabildim. Duygularım, ele avuca sığmayan bir çocuktan hâlliceydi. Nitekim saklamaya çalıştığımda, kabuğuna çekilen bir hayvandan farksızdım. Göstermek istesem, cüretkâr benliğim hiç hoşuma gitmez; kendimden uzaklaşmaya başlardım. İnsanın en yakını kendisi iken, kendine yabancılaşması artık bir hissiyat dahi uyandırmaz olurdu. Yavaş yavaş yitirmeye başladığım duygularımı birinde bağdaştırır, bir nevi sahiplendirirdim. Sonra sahibinde kendimden bir parça bulmaya çabalardım. Onda kendimden bir parça bulmaya çabalarken; büsbütün benliğim olan kendimde kaybolurdum.
          ‎

Amaca giden yolda her şey mübahtır.

Çoğu zaman ben de kendimi seçebilmek istiyorum.
          
          “Olmuyor demek ki.” diyebilmek...
          
          Sen ise her seferinde kendini seçiyorsun.
          Ve sen her seferinde kendini seçebilesin diye,
          ben kendimden biraz daha ödün veriyorum.
          
          “Biz” olabilmek için, ben yalnızca sen oluyorum.
          
          Ad veremediğimiz şu şeyi sürdürmeye çabalarken,
          
          ikimizden birinin kendinden ödün vermesi,
          diğerinin kendini seçebilmesi gerekiyor.
          
          Ben hep ilki olurken, 
          sen pervasızca, defalarca ikincisi olabiliyorsun.
          
          Ve bu da adil değil...

Yetmiş kilo derdim var, anne bana simit al. Neden burada değilsin, rahat bir yerde misin? Yetmiş kilo derdim var, baba bana kavun al. Kavunuda hiç sevmem, sen bunu bilir misin? 

Sahil kasabası, aile arabası, sabah kahvesi, öğlen uykusu, akşam sefası derken... Açılır içimde tüm güzelliğiyle. Derdimin çiçeği, seni ne çok seveyim. 

İki gözüm kadar eminim, sen yoksun.

Ne masalın ne de gerçeğin olacağım, hayır yok benden.

https://streamable.com/bodp5p