şimdi canın yandığında avazın çıktığı kadar bağırmıyorsun, ağlamıyorsun; nasıl öğrendiysen susmayı, gömmeyi, yutmayı, acıya hissizleşmeyi de öğrenmişsin. çünkü artık bir çocuk değilsin. ama insan büyür, içindeki çocuk hiç büyümez.
kimse. kimsen yok. rehberinde saysan yüzlerce numara var; ama hangi birini arayabilirsin şu zamanlarda? hangisi gelir alır seni, uzatır elini senin gibi bir yokluğa? çok şey biriktirdin alena; çok nefret biriktirdin, kavanozlarca intikam dizdin raflarına, ama dost biriktiremedin. gecenin şu saatinde arayabileceğin tek bir dost için bile aralık bırakmadın kapılarını. sımsıkı örttün, yaklaşanı öldürdün.