khaIesii

.. o kadar çok yokluğunu duydum ki! hep yapayalnızdım. hiç olmazsa yaşamda bir amacım olsaydı... bir sevgiye rastlasaydım, birisini sevebilseydim...

khaIesii

bir seferinde bir kadın görmüştüm, yakası iyice açık bir entari giymişti, gözleri donuk donuk bakıyordu, hava eksi beşken Lyubliyana sokaklarında dolaşıyordu. sarhoş olduğunu sandım, ona yardım etmeye davrandım, ama ona ceketimi verme önerimi reddetti. belki de onun dünyasında mevsim yazdı, bedeni onu bekleyen kişinin tutkusuyla ısınmıştı. 

khaIesii

üzülmeyin bayım, dedi neşeli bir sesle, ruhum titredi."kurdelemi keserler biliyorum ama asla izin vermem kirletmelerine, bana güvenin siz. ve biliyorum ki sizin de bir gün, bileklerinizden uzun uzun öpecek biri çıkacak karşınıza, elleriniz güzel çünkü, çok güzel kalp tutarsınız siz."

khaIesii

mesela deniz. tanrı eksik etmesin ama bizden uzak olsun daha iyi. insana hüzün vermekten başka şeye yaramaz. baktıkça ağlayacağınız gelir. bu uçsuz bucaksız su kitlesi önünde ruh ezilip büzülür. hiç değişmeden, alabildiğine uzayıp giden bu güzel manzarada yorulan göz, dinlenecek bir yer bulamaz.

khaIesii

ilk bakışta zeki adamlar sanırsın, yüzlerinde ciddilik okunur, ama bütün söyledikleri şu biçim şeyler: "falanca veya filanca, bilmem ne satın aldı, bilmem neresini kiraladı." başka birisi: "aa! olur şey değil; niçin acaba?" ya da: "falanca dün akşam kulüpte müthiş para kaybetti. bir başkası üç yüz bin kazandı." illallah bunlardan. bunlar arasında insanlık nerede? insanlığın yüceliği, bütünlüğü nerede kaldı? insanlık ufak paralar haline gelmiş....hayat amma da hayat ha. ne bulabilir insan orada?fikir meseleleri mi var, duygu meseleleri mi var?bu hayatın bir ekseni yok: derin, hayati hiç bir yanı yok!