khaynokyi

          	အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။
          	
          	အကြောင်းအရာကတော့ ကျွန်မရဲ့ စာဖတ်သူတွေကို အားနာစွာနဲ့ အသိပေးရမယ့် တာဝန်တစ်ခု ရှိလာပြန်ပါတယ်။
          	
          	ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက Twenty လို့ ခေါင်းစဉ်ရတဲ့ ဒိုင်ယာရီလေးကို ကျွန်မ ရေးသားဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်မရဲ့ စိတ်အခြေအနေတစ်ခုကြောင့် ပြန်ပြီး Unpublished လုပ်လိုက်တာပါပဲ။
          	
          	ဖြစ်ချင်တော့ ကျွန်မရဲ့ တစ်ကိုယ်ရည်စိတ်ခံစားချက်ကြောင့် ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်တဲ့ ဒိုင်ယာရီလေးမှာလည်း ကျွန်မရဲ့ အရေးအသားကို ကြိုက်နှစ်သက်လို့ လာဖတ်သူလေးတွေ၊ စောင့်စားသူလေးတွေ ရှိနေပြန်ပါတယ်။
          	
          	Twenty ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်တဲ့နေ့ကစပြီး—
          	
          	“Unpublished လုပ်လိုက်တာလား၊ ဘာလို့လဲ ခေးရယ်… အရေးအသားကို ကြိုက်လို့ပါ”
          	
          	ဆိုတဲ့ စတဲ့စတဲ့ မေးခွန်းလေးတွေနဲ့ လာမေးကြသူတွေကလည်း ၁၅ ယောက်၊ အယောက် ၂၀ နီးပါး ရှိလာပါတယ်။
          	
          	ဒါဟာ ကျွန်မအတွက်တော့ ဖတ်သူများတဲ့ ပမာဏပါပဲ။
          	
          	ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်မ ဒီစာလေးကို မေတ္တာရပ်ခံချက်အနေနဲ့ ရေးတင်ပါရစေ။
          	
          	ကျွန်မရဲ့ ခံစားချက်ကို ဆရာ တာရာမင်းဝေ ရဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ထဲက အတွေးတစ်ခုနဲ့ ဖော်ပြပါရစေ။
          	
          	
          	“ဘဝဆိုတာ အကုန်လျှောက်ပြီး ရင်ဆိုင်နေစရာမလိုပါဘူး
          	ထွက်ပြေးချင်တဲ့အခါလည်း ထွက်ပြေးမှာပေါ့
          	ဘယ်သူ့ဂရုစိုက်ရမှာလဲ” တဲ့။
          	
          	
          	
          	ဆရာ့ကဗျာထဲက အဲ့ဒီအတွေးလေးအတိုင်းပါပဲ။ ကျွန်မရဲ့ Twenty ကလည်း ထွက်ပြေးလာခဲ့မိပါတယ်။
          	
          	လက်တွေ့နဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ကို ပြန်ပေါင်းစပ်ပြီး ရေးဖို့အတွက် ကျွန်မ အချိန်လိုအပ်သေးတာမို့ပါ။
          	
          	Twenty ဟာ ကြီးကျယ်တဲ့ စာကြီးပေကြီး မဟုတ်သော်လည်း ကျွန်မအတွက်တော့ ခက်ခဲနေလို့ပါ။
          	
          	ဆိုတော့
          	
          	Twenty က ထွက်ပြေးပေမယ့် တခြားနေရာမှာ ကျွန်မ ခိုလှုံလိုက်ပါတယ်။
          	
          	Yes, We Know; We’re Toxic ဆိုတဲ့ ဝတ္ထုလေးမှာပါ။
          	
          	မြန်မာလို ခေါင်းစဉ်ဆိုရင်
          	
          	“အဆိပ်အတောက်မှန်း သိလျက်”
          	
          	ဖြစ်ပါတယ်။
          	
          	ဒီတစ်ပုဒ်ကို မတင်ဆက်ခင်မှာ Wattpad ရဲ့ rules and regulations အရ ဝတ္ထုအမျိုးအစားနဲ့ Tag တွေ တွဲပြီး ဖော်ပြလို့ရပေမယ့် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ဖတ်မိမှာစိုးလို့ ကျွန်မက အသိပေးချက်တစ်ခုကို အရင်ဖော်ပြပေးထားပါတယ်။
          	
          	အဲ့ဒီအသိပေးချက်လေးကို အရင်ဖတ်ပြီးမှ ဖတ်သင့်၊ မဖတ်သင့် ဆုံးဖြတ်ကြဖို့ ပြောချင်ပါတယ်။
          	
          	ဒါ့အပြင် ဒီဝတ္ထုကို ကျွန်မက ဝတ္ထုတိုသဘောမျိုးနဲ့ အရေးကျင့်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
          	

Khainglinsan1985

@khaynokyi  ဒါပေါ့ဒါပေါ့ စာရေးတယ်ဆိုတာလည်း စိတ်ခံစားချက်နဲ့ရေးရတာဆိုတော့နားလည်ပါတယ် အပိုင်းန‌ဲနဲများမှဖတ်မယ်လို့တွေးထားတော့မဖတ်ရသေးဘူးကွယ် 
Reply

Jozay_Na

Twenty လေးကို အရမ်းကို သဘောကျတာကွယ် သာသာ အချိန်ယူချင်လဲယူပါရယ် ဘယ်လောက်ကြာကြာစောင့်နေပါ့မယ် 
Reply

NiLarOo1974

@khaynokyi Twenty အတွက်စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့ ကိုယ့်ခံစားချက် စေရာအတိုင်းသွားပါ We are Toxic ဖတ်မယ်နော် ကျေးဇူးပါသာသာ ပျော်ရွှင်ကျန်းမာပါစေ❤️
Reply

A_Caroline

တစ်ယောက်လောက်
          ဂုဏ်ရှိန်နဲ့ရှန်တီတို့က He or Seပြောပေးကြပါအုန်း
          S1ဖတ်ပီး ဆက်ဖတ်ရမှာ တွန့်နေလို့😞

A_Caroline

@tomato-pizza အာ" 
            ကျေးဇူးပါနော်
Reply

A_Caroline

@choyee03 ဟုတ် ကျေးဇူးပါ
Reply

tomato-pizza

Heပါ s1 ထက်ပိုရှည်ပါတယ် 
Reply

khaynokyi

          အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။
          
          အကြောင်းအရာကတော့ ကျွန်မရဲ့ စာဖတ်သူတွေကို အားနာစွာနဲ့ အသိပေးရမယ့် တာဝန်တစ်ခု ရှိလာပြန်ပါတယ်။
          
          ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက Twenty လို့ ခေါင်းစဉ်ရတဲ့ ဒိုင်ယာရီလေးကို ကျွန်မ ရေးသားဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်မရဲ့ စိတ်အခြေအနေတစ်ခုကြောင့် ပြန်ပြီး Unpublished လုပ်လိုက်တာပါပဲ။
          
          ဖြစ်ချင်တော့ ကျွန်မရဲ့ တစ်ကိုယ်ရည်စိတ်ခံစားချက်ကြောင့် ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်တဲ့ ဒိုင်ယာရီလေးမှာလည်း ကျွန်မရဲ့ အရေးအသားကို ကြိုက်နှစ်သက်လို့ လာဖတ်သူလေးတွေ၊ စောင့်စားသူလေးတွေ ရှိနေပြန်ပါတယ်။
          
          Twenty ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်တဲ့နေ့ကစပြီး—
          
          “Unpublished လုပ်လိုက်တာလား၊ ဘာလို့လဲ ခေးရယ်… အရေးအသားကို ကြိုက်လို့ပါ”
          
          ဆိုတဲ့ စတဲ့စတဲ့ မေးခွန်းလေးတွေနဲ့ လာမေးကြသူတွေကလည်း ၁၅ ယောက်၊ အယောက် ၂၀ နီးပါး ရှိလာပါတယ်။
          
          ဒါဟာ ကျွန်မအတွက်တော့ ဖတ်သူများတဲ့ ပမာဏပါပဲ။
          
          ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်မ ဒီစာလေးကို မေတ္တာရပ်ခံချက်အနေနဲ့ ရေးတင်ပါရစေ။
          
          ကျွန်မရဲ့ ခံစားချက်ကို ဆရာ တာရာမင်းဝေ ရဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ထဲက အတွေးတစ်ခုနဲ့ ဖော်ပြပါရစေ။
          
          
          “ဘဝဆိုတာ အကုန်လျှောက်ပြီး ရင်ဆိုင်နေစရာမလိုပါဘူး
          ထွက်ပြေးချင်တဲ့အခါလည်း ထွက်ပြေးမှာပေါ့
          ဘယ်သူ့ဂရုစိုက်ရမှာလဲ” တဲ့။
          
          
          
          ဆရာ့ကဗျာထဲက အဲ့ဒီအတွေးလေးအတိုင်းပါပဲ။ ကျွန်မရဲ့ Twenty ကလည်း ထွက်ပြေးလာခဲ့မိပါတယ်။
          
          လက်တွေ့နဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ကို ပြန်ပေါင်းစပ်ပြီး ရေးဖို့အတွက် ကျွန်မ အချိန်လိုအပ်သေးတာမို့ပါ။
          
          Twenty ဟာ ကြီးကျယ်တဲ့ စာကြီးပေကြီး မဟုတ်သော်လည်း ကျွန်မအတွက်တော့ ခက်ခဲနေလို့ပါ။
          
          ဆိုတော့
          
          Twenty က ထွက်ပြေးပေမယ့် တခြားနေရာမှာ ကျွန်မ ခိုလှုံလိုက်ပါတယ်။
          
          Yes, We Know; We’re Toxic ဆိုတဲ့ ဝတ္ထုလေးမှာပါ။
          
          မြန်မာလို ခေါင်းစဉ်ဆိုရင်
          
          “အဆိပ်အတောက်မှန်း သိလျက်”
          
          ဖြစ်ပါတယ်။
          
          ဒီတစ်ပုဒ်ကို မတင်ဆက်ခင်မှာ Wattpad ရဲ့ rules and regulations အရ ဝတ္ထုအမျိုးအစားနဲ့ Tag တွေ တွဲပြီး ဖော်ပြလို့ရပေမယ့် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ဖတ်မိမှာစိုးလို့ ကျွန်မက အသိပေးချက်တစ်ခုကို အရင်ဖော်ပြပေးထားပါတယ်။
          
          အဲ့ဒီအသိပေးချက်လေးကို အရင်ဖတ်ပြီးမှ ဖတ်သင့်၊ မဖတ်သင့် ဆုံးဖြတ်ကြဖို့ ပြောချင်ပါတယ်။
          
          ဒါ့အပြင် ဒီဝတ္ထုကို ကျွန်မက ဝတ္ထုတိုသဘောမျိုးနဲ့ အရေးကျင့်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
          

Khainglinsan1985

@khaynokyi  ဒါပေါ့ဒါပေါ့ စာရေးတယ်ဆိုတာလည်း စိတ်ခံစားချက်နဲ့ရေးရတာဆိုတော့နားလည်ပါတယ် အပိုင်းန‌ဲနဲများမှဖတ်မယ်လို့တွေးထားတော့မဖတ်ရသေးဘူးကွယ် 
Reply

Jozay_Na

Twenty လေးကို အရမ်းကို သဘောကျတာကွယ် သာသာ အချိန်ယူချင်လဲယူပါရယ် ဘယ်လောက်ကြာကြာစောင့်နေပါ့မယ် 
Reply

NiLarOo1974

@khaynokyi Twenty အတွက်စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့ ကိုယ့်ခံစားချက် စေရာအတိုင်းသွားပါ We are Toxic ဖတ်မယ်နော် ကျေးဇူးပါသာသာ ပျော်ရွှင်ကျန်းမာပါစေ❤️
Reply

Addy2042020

ခေးရယ် Twentyလေးက ဖျက်လိုက်တာလား မတွေ့တော့ဘူး အပိုင်းသစ်လေးကိုမျှော်နေတာလေ အခုတော့ဟတ်ကော့ကြီး ကြိုက်ပါတယ်ဆို

Addy2042020

@Addy2042020 ကြိုက်တာပေါ့လို့ခေးရေးသမျှအကုန်ကြိုက်တယ် ဖြစ်နိုင်ရင်နေ့တိုင်းကိုဖတ်ချင်တာ ဟန်နီတို့လိုလေ ကိုယ်က ရင်မခုန်တတ်ခဲ့ဘူး အခုဟန်နီတို့ကိုဖတ်မှ တကယ်ကိုရင်ခုန်ပြီး ကြည်နူးရတယ်ဆိုတာမျိုးသိတတ်တာ ကိုယ်တိုင်မကြုံဖူးသေးလို့ ရေးပေးနော်ခေးတကယ်မျှော်နေမယ်နော်
Reply

khaynokyi

ကြိုက်တာလား ၊ ခေး သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပါမယ် ❣️
Reply

khaynokyi

စာရေးတာက ကျွန်မအတွက် ဝါသနာလည်းဖြစ်သလို စိတ်ထွက်ပေါက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။
          
          ဝေဖန်ချက်တိုင်းကို လက်ခံပါတယ်။ လိုအပ်တာရှိရင် ပြင်ဖို့လည်း အမြဲအဆင်သင့်ပါ။
          
          ဒါပေမယ့် နာမည်တူတာ “ခိုးကူးတယ်” လို့ ကောက်ချက်ချတာကိုတော့ သဘောမတူပါ။
          
          
          မင်းဂုဏ်ရှိန်ဆိုတဲ့နာမည်က ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းမှာ ရှိနေတာမဟုတ်လို ရှန်တီဆိုတဲ့ နာမည်ကလည်းရှားပါး နာမည်မဟုတ်ပါဘူး။
          Facebook Search မှာရှာရင်တောင် နာမည်တွေ တန်းစီပြီး ထွက်လာမှာပါ 
          
          ကျွန်မရေးထားတဲ့ ဝတ္ထုမှာ လူမသိခင်ကတည်းက ကိုယ့်အာရုံ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရေးထားတာပါ
          စာဖတ်သူတွေ လာဖတ်ဖို့ကို ကျွန်မ Marketing တောင် မဆင်းခဲ့ဘူး
          
          Facebook Page နဲ့ Tiktok ပေါ်ကို ခေးနိုကြည်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ရောက်လာတာတောင်  လပိုင်းပဲ ရှိပါသေးတယ်။အဲ့တော့မှ ကျွန်မဝတ္ထုထဲက ဇာတ်ကောင်ကို Edit လုပ်ပြီးတင်တာပါ။
          အဲ့တာကို တခြားစာရေးဆရာမတစ်ဦးနဲ့ side character တွေ နာမည်ကိုသုံးပြီး ဆရာမရဲ့ Fame ကို ယူပါတယ် စွပ်စွဲကြတယ်။
          
          ကျွန်မ စာကို လာဖတ်ဖို့ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ပဲ ကြိုးစားပ်တယ် ၊ဘယ်စာရေးဆရာတွေရဲ့ ကြိုးစားမှုကိုမှ ကျွန်မ အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး ချမနင်းပါဘူး။
          
          ချနင်းတိုင်းလည်း အောင်မြင်ဦးမှပါ။
          ကျွန်မကိုယ် ကျွန်မ အောင်မြင်တယ်လို့ နာမည်ကြီးတယ်လို့ မယူဆသလို အဲ့အခြေအနေမှာလည်း မရှိနေပါဘူး။
          
          သို့သော် ကျွန်မရေးတဲ့ဝတ္ထုကို စိတ်ဝင်စားပြီး လာရောက် ဆွေးနွေးကြ ထောက်ပြကြတာကိုတော့ အောင်မြင်တယ်လို့ ခံယူပါတယ်
          
          ကျွန်မရေးတဲ့ fic ကို ဖတ်ဖူးသူတိုင်း သိမှာပါ။
          ကျွန်မနည်း ကျွန်မဟန်နဲ့ပဲ ရေးပါတယ်။
          ကိုယ်သိတာကိုပဲ ကိုယ့်ဝတ္ထုထဲမှာ ဆရာကြီးလုပ်ပါတယ်။
          
          ကျွန်မကတော့ ကိုယ့်လိပ်ပြာကိုယ်လုံတယ်
          Story Line လည်း မတူ ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ အကျင့်စရိုက် နောက်ခံတွေလည်း မတူပါဘူး။
          
          နာမည်တူတာနဲ့ သူခိုးမလို့ အပြောခံရအောင်လည်း ကျွန်မဟာ အခြေမဲ့ အနေမဲ့ ဦးနှောက်မဲ့တဲ့ လူမဟုတ်ပါဘူး 
          
          အခုဟာက အခြေမြစ်မရှိ လာပြောတာတွေက တရားလွန်လို့ပါ
          
          တကယ်လို့ ကျွန်မရေးထားတာမှာ ပြဿနာရှိတယ်လို့ မြင်ရင် အထောက်အထားနဲ့ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ဆွေးနွေးမှုကို ကြိုဆိုပါတယ်။
          
          ဒီစာကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားရင် အားနာပါတယ် 
          

Sumei2024

TOS ကိုဖတ်ကြည့်လိုက်တာ လက်ကမချနိုင်ဘူးဖြစ်သွားတယ် Author စာရေးတဲ့စတိုင်က ဘယ်သူနဲ့မှမတူပါဘူး 
            တကယ့် ground မှာဖြစ်နေတဲ့ပုံစံကိုမှ loveline ထည့်ထားတာ ဘယ် Author မှ ဒီစတိုင်မရေးပါဘူး အိုင်လည်း Suyhor တော်တော်များများဖတ်ဖြစ်တယ် တချို့ဆို ဖတ်နေရင်း စိတ်တိုင်မကျရင် drop ပါတယ် 
            ကိုယ်ဖတ်တာ order မကျဘူးဖြစ်သွားမှ TOS ပြီးမှ LSIS ကို ကိုင်သလိုဖြစ်နေမှာ
Reply

PyaePhyoKywe22

@khaynokyi ဘာမှ ပြောမနေနဲ့ ခေး ongoing 3 နှစ်လောက်လိုက်လာတဲ့ သူတွေက ခေးဘက်ကရှိတယ် အဖက်လုပ်မနေနဲ့
Reply

mlmolay

@khaynokyi ခေးပြန်ပေးမယ့် attention ကို သူတို့ကလိုချင်နေတာ မပေးနဲ့ခေး ဦးဏှောက်ပါတဲ့သူတိုင်း ဒီကိစ္စကိုစဉ်းစားတတ်တယ် နာမည်တူတာနဲ့ ခိုးကူးတာကို မခွဲခြားတတ်တဲ့အတန်းအစား‌ေတွကို လစ်လျူရှုပီး ကိုယ့်လမ်းကိုဘဲအောင်မြင်အောင်လျောက်ပါခေးရေ၊
Reply

khaynokyi

ရှန်တီတို့ ပြီးသွားပါပြီ 
          
          Error တက်နေသူများ refresh လုပ်ကြည့်ကြပါနော် 
          

Prkm28_ahmonelone

ဖတ်ပြီးပြီ ကျေးဇူးပါ။
            (Date အမှတ်တရ ကျန်ချင်လို့ မန့်တာပါ)
Reply

khaynokyi

“ဤနွေတွင် အချစ်တစ်ခု မွေးဖွားသည်” ကို အပိုင်း ၁ ကနေစလို့ စားလုံးပေါင်းတွေ၊အဖြတ်အတောက်တွေနဲ့ စကားပြေအရေးအသားတွေ ပြန်လည် မွမ်းမံမှာဖြစ်လို့ Noti လေးတွေ တက်နိုင်ပါတယ်။
          
          အရေးအသား ပြန်လည် မွမ်းမံမှာဖြစ်လို့ အားနာစွာဖြင့် နားလည်ပေးကြပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါတယ် ။

Moe_1233

@khaynokyi up ပေးပါအုန်းနော်
Reply

MamaLaylay

@khaynokyi တက်ပါစေဗျာ ရှန်တီတို့ပြီးတော့မှာမို့ ဒါပြန်ဖတ်တာ တန်းလန်းကြီးဖြစ်သွား 
Reply

babyjklovely

@khaynokyi ဖတ်နေရင် ပျောက်သွားလို့ 
            အရမ်းဖတ်လို့ကောင်း သော 
            တန်းလန်းကြီးကျန်ခဲ့တယ်
Reply