yel

beyazlar yanıyor sabaha kadar
          günahım bilmem nedir
          geri dönülen eksik baharların 
          tamamı bilirim sendedir

gözüm kapalı içtim şarabını
          haramdan değil,hatırdan utandım
          kanlı yaşlar döküldü gözümden
          görenden değil,bakandan usandım

Bazı şeyler bâkidir sevgilim, bazı şeyler bâki kalacaktır. Geçen zaman olacak. Iyileşen zamandır,insan iyileşmez.
          
          -Tanrıların Gölgesi, John Gwynne

@ kimgwangi  teşekkürler

Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
          Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
          Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
          Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
          Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
          Toprakların en bereketlisini sende sürdüm
          Sende tattım yemişlerin cümlesini
          Desem ki sen benim için,
          Hava kadar lazım,
          Ekmek kadar mübarek,
          Su gibi aziz bir şeysin;
          Nimettensin, nimettensin.
          Desem ki...
          İnan bana sevgilim inan
          Evimde şenliksin bahçemde bahar
          Ve soframda en eski şarap
          Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
          Rüzgarla nehirlerle, kuşlarla beraber.
          Günlerden sonra bir gün,
          Şayet sesimi farkedemezsen
          Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden,
          Bil ki ölmüşüm.
          Fakat yine üzülme müsterih ol
          Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
          Ve neden sonra
          Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede
          Hatırla ki mahşer günüdür
          Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum
          
          -Desem ki,Cahit Sıtkı Tarancı.

şimdi aşk kaçmış bir ilmektir gövdenin örgüsünde
          uykusuz bir gecenin çitlerine takılan.
          sökülür durmadan uzayan ipliğiyle,
          sarılır mekiğine sabahın
          ürkek bir güvercin hâlinde.
          ve sen eksildikçe o güvercin tamlanır,
          kanatlanır böylece köpüren özlemiyle.
          uçar gider geçmiş bir günün ardından,
          bir tüy kalır geriye senin bittiğin yerde.
          
          -Mekik,Metin Altıok.

gülleri sarı severim,
          toprağı ıslak,
          türküleri yanık, 
          şiirleri hoyrat,
          havayı nemsiz,
          çayı demsiz
          bir seni olduğun gibi,
          bir seni her şeye rağmen,
          bir seni hâlâ...
          
          -Aşka Dair Nesirler,Ümit Oğuzcan Yaşar.

Yanlış trenden indin,seni şehrin aynasından geçirdiler.
          sana baktım yıllarca hep aynı özlem penceresinden;
          yürüyen ve kaçan yalın ve çocuksu özlem penceresinden.
          denize karsı küçüle küçüle giden evleri;
          ince ince karşılardın,olağan karşılardın.
          şen dünya içinde sen,dünya içinde bir avuç şen dünyaydın sen!
          
          bahar bilgisi güneş rengi at soluğu ve sen...
          seni çağırıyorum,geç gel ağlayan son bakireler içinden!
          kadınlar taş heykeller gibi gelip gecer sarı kayalardan,
          hangisine baksam sen kımıldar,sen seslenirsin içerlerden.
          çekil karşımdan sultanı cariyelerde aramak körlüğü diyorum,
          körlük güneşe ve gözlerime doğru gelen.
          
          sen bir el uzanışıyla aydınlanan yeni ay mısın?
          geyik resimleriyle kabarık her köşen.
          geyik derisinde akan ilk nehir,
          bir el uzanışıyla,
          ilk sokağın ağzında kaybolursan ağlayacağım.
          leylaklarla akrepler gözlerine bakıp insan olurlarsa,
          çocuk cennetinde günahların ilkini sen işliyorsun demektir Suna!
          parlayan denizler,gürültüsüz şiirler,kapanan kapılar sana
          gök taşlarını getiriyorlar;
          seni sayıklıyor,
          denemesi yanlış yapılmış ilk ok.
          
          -İlk,Sezai Karakoç.

MUTLU YILLARR⭐UMARİM COOOK GUZEL BİR SENE GECİRİRSİNN
          (alıntılarin için hâlâ buradayım)

"...Yaşlıların doğaları gereği bilge olmadıkları gibi gençlerin de doğaları gereği bencil olmadıklarını düşünüyorum. Anlayış ve yüzeysellik yaşla değil herkesin hak ettiği yolla ilgilidir. 
             Yakınlarda bir yerlerde okuduğuma göre, Amerikan Kızılderililerinin şöyle bir deyişi varmış: 'Bir insanı yargılamadan önce gökte üç ay eskiyinceye dek onun mokasenlerinde yürü.' 
             Dışarıdan bakıldığında pek çok yaşam yanlış, mantıksız ve delice görünebilir. Dışarıda kaldığın sürece insanları ve ilişkilerini yargılayabilirsin. Yalnızca içinden, yalnızca gökte üç ay değişene dek onun mokasenleri içinde yürüyerek,dürtüler,duygular,insanı şöyle değil de böyle davranmaya yönelten nedenler anlaşılabilir. Anlayış, bilgiçliğin kibiriyle değil,alçakgönüllülükle doğar..."
          
          -Yüreğinin Götürdüğü Yere Git, Susanna Tamaro.