හිමි වීමම නෙවේ ආදරේ කියන්නෙ.. හිමී වීම , අහිමි වීම යන හැගීම් දෙකම උත්පාදනය වන්නේ ප්‍රේමයෙනි.. එමෙන්ම ඒකපාර්ශ්වික ප්‍රේමය.. තමාට අයිතියක් නොදෙන තැනක නතර වීමට සිත පොරකන එම හැගීම හද කකාරන වේදනාවක් වුවත් එකම හදවතකට ප්‍රේම කිරීම මේ ලෝකයේ පූජනීයතම හැගීමකි.. මිනිසුන්ට ලෝකයේ සෑම වේදනාවක්ම දරා ගත හැකි නමුත් තමා පණ සේ ප්‍රේම කරන එම පුද්ගලයා වෙනකෙකුගේ උණුහුම පතයිනම් එවැනි හද සලිත කරවන වේදනාවක් තවත් මේ ලෝකයේ තිබේද.. සෑම පුද්ගලයෙකුම තවත් අයෙකුට ප්‍රේම කිරීමට ආරම්භ කරනුයේ අනෙකාගෙන්ද ආපිට ප්‍රේමයක් බලාපොරොත්තුවෙනි.. නමුත් ඒක පාර්ශ්වික ආදරවන්තයා හෝ ආදරවන්තිය එක හිතකට හුස්ම වැටෙන තුරු බැදෙනුයේ අනෙකාගෙන් ආපිටට ප්‍රේමය නමින් අංශුමාත්‍රවක්වත් සෙනෙහසක් නොලැබේ යන්න දැන දැනයි.. ප්‍රේමය යන්න එක් අයෙකුට සුන්දර මාතෘකාවක් වුවත් තවත් අයෙකුට තම ජීවිතයම යාමට වෙර දරන නපුරු ආත්මයක් වැනිය.. ඒකපාර්ශ්වික ප්‍රේමයේ ඇති වේදනාව ඔවුන් තරම් අදුරන්නේ වෙන කවුරුන්ද.. පණ ගැහෙන හදවත් තුළ තැම්පත් වූ එම  ඒකපාර්ශ්වික ප්‍රේමය නම් මායාව හේතුවෙන් මෙම මිහිතලයේ කොපමණ අහිංසක සිත් වේදනා විදිනවා ඇතිද..  එක් හිතකට ප්‍රේම කිරීමට බිය නොවන්න.. ඔබට ප්‍රේමය අවශ්‍යයයි..ඔබ කිසිදාක හෝ ප්‍රේම කල යුතුය.. නමුත් ජීවිතයේ කිසි දාක හැරී බැලූ විට පසුතැවිල්ලක් ඉතිරි නොවන පරිදි ප්‍රවේශමෙන්..!!