اوایل فکر میکردم فراموش کردنش غیر ممکنه
نمیتونستم حتی دوریش رو تحمل کنم
عشقمون ممنوعه بود
میدونستم
ولی قابل درک نبود برام
ولی حالا حتی چهرش رو به یاد ندارم
نمیدونم باید خوشحال باشم یا ناراحت
اونم من رو فراموش کرد
شاید واقعا سرنوشتمون از اول به هم متصل نبود ولی ما میخواستیم به هم برسیم
الان که فکر میکنم الان واقعا خوشحالم که باهاش نیستم
اگه الان باهاش بودم
فقط یه برده بودم
برده ی اون