kimsesizkalpler_

Beyaz ve güzel, bi′ çiçek de üzer

kimsesizkalpler_

Bi' filiz olur içimde, benimle gezer
Reply

kimsesizkalpler_

Dikenin batar elime, acın da güzel
Reply

kimsesizkalpler_

Beyaz ve güzel, bi′ çiçek de üzer

kimsesizkalpler_

Bi' filiz olur içimde, benimle gezer
Reply

kimsesizkalpler_

Dikenin batar elime, acın da güzel
Reply

kimsesizkalpler_

Gri; kirlenmiş bir beyaz mıydı, yoksa temizlenmeye çalışan bir siyah mıydı?

kimsesizkalpler_

Belki de haklısın. Niyet, rengin kendisinden daha önemlidir ama insanı yalnızca niyetiyle de tanımlayamayız. Çünkü iyi bir niyet, kötülüğü masum kılamadığı gibi; korkuyla atılmış doğru bir adım da yolun doğruluğunu bütünüyle kaybetmez ya da etkilemex. Bence insanı anlatan şey, vardığı renkten çok, yol boyunca hangi seçimleri tekrar tekrar yaptığıdır. Zira niyet başlangıcı açıklar; karakter ise devamını. Üstelik dünya, çoğu zaman niyetleri değil, sonuçları görür. Kimse zihninden geçenleri bilemez. İnsanlar yalnızca yürüdüğün yolu ve o yolda bıraktığın izleri görür. Niyet, insanın vicdanına karşı verdiği cevaptır; ama seçtiği yol, dünyanın ona verdiği cevaptır. Aradaki fark çok önemli. Bu yüzden insanı yalnızca neden yürüdüğüyle de yalnızca nereye vardığıyla da tanımlayamayız.
Reply

kimsesizkalpler_

@Karmaliyan  Ben, imkânsızlıklara kolay kolay inanmam. İnsan gerçekten isterse, kendini bembeyaz bir vicdana da yaklaştırabilir, kapkaranlık bir uçuruma da sürükleyebilir. Bu tamamen kendi elindedir ama bunun kolay olduğunu söyleyemem. Çünkü insan, insandır. Arzuları, korkuları ve pişmanlıkları vardır. Bu yüzden çoğumuz siyahla beyaz arasında yaşarız. Belki birine daha yakın olabiliriz ama sonuç olarak grinin de tonları vardır. Gri, belki de insan olmanın doğal gölgesidir. Yine de önemli olan hangi renkte olduğumuz değil, her gün hangi renge doğru yürümeyi seçtiğimizdir bence. 
Reply

kimsesizkalpler_

@Karmaliyan  @jenyxn  Belki de bunun tek bir doğru cevabı yoktur. Çünkü gri, ona bakanın bakışını yansıtır. Bir insanın karanlığının içinde, kendini değiştirmek ve hatalarından arınmak için attığı adımları görürsen, gri sana temizlenmeye çalışan bir siyah gibi görünür. Ama iyiliklerinin arasına karışmış bencilliği, kırgınlıkları ve hataları görmeye odaklanırsan, aynı gri bu kez kirlenmiş bir beyaz olur. İnsanlar çoğu zaman ne bütünüyle beyazdır ne de bütünüyle siyah. Hepimiz biraz eksik, biraz çabalayan, biraz yanılanız. Yani hepimiz aslında biraz griyiz. Belki de griyi tanımlayan şey, rengin kendisi değil; ona hangi gözle baktığımızdır.
Reply