kirikkasetsesleri

bazen kalemimi seviyorum bazen de sevmiyorum

kirikkasetsesleri

beni neden veya ne zaman çıkarttığını bilmiyorum, nasıl bu hâle geldiğimizi bilmediğim gibi. çok kez sana yazmaya çalıştım, kaç kere elim gitti bilmiyorum. en berbat olayları yaşadığımda bile senin dmine giriyordum ama bir türlü yazma cesareti gösteremiyordum. konuşmamızı sonlandırdığımız noktada hâlâ kendini mi haklı görüyorsun dersen, evet hâlâ kendimi haklı görüyorum. belki bu yüzden birileri gibi bana bencil diyeceksin bilmiyorum ama olaylara benim açımdan bakmanı isterdim. ortada senin de daha önce onayladığın, kabullendiğin bir haksızlık varken normalde kimseye anlatmayacağım, içimde tutacağım şeyi seni özel görüp sana anlatırken, içimi dökerken “atıp tutmak” tabirini kullanman beni çok yaralamıştı, hâlâ yaralıyor. ben de sana haksızlık ettim biliyorum. sana karşı kullandığım o argo cümle hâlâ içimde bir pişmanlık olarak yerini koruyor.

kirikkasetsesleri

bana yaşattığın arkadaşlık, evlik ve her şey için teşekkür ederim. beraber biriktirdiğimiz bütün anılar iyisiyle kötüsüyle benim için değerli olmaya devam edecek. ben her zaman burada olacağım, hâlâ ,senin için ev olup olmadığımı bilmesem dahi, anahtarım paspasın altında olacak. eğer bir gün başın dara sıkışırsa, desteğe ihtiyacın olursa “mayday mayday” demekten çekinme. çıkmaz sokaktaysan veya çıkmaz sokaklardan kurtulduysan, evinin her türlü burada olduğunu, kapısını sana 7 cm açık bıraktığını unutma. kendine iyi bak.
• Odpowiedz

kirikkasetsesleri

daha sonraları yazdın, bunu normalde de yapılması gereken bir davranış olarak gördüğünden mi yoksa bana hâlâ değer verdiğini göstermek için mi yaptın bilmiyorum ama benim senin postunu beğenişlerim ya da sana hâlâ değer verdiğimi gösteren repostlar benim için bir konuşma çabasıydı emin ol. belki daha önce o argo cümleyi yazdığımda bile bana sonradan yazdığın için “ben daha önce kırılmama rağmen yazdım, bu sefer o yazsın.” tarzında düşündüysen haksızsın diyemem, aynı şeyi beklemek senin de hakkın. ama yazamadım, olmadı. birbirimiz için herkesten farklı olduğumuzu, birbirimizin evi olduğumuzu söylerken beni onunla bir tutup sadece “arkadaş” deyip geçmen çok zoruma gitmişti, hâlâ gidiyor. belki senin gözünde başından beri aynı değerdeydik bilmiyorum ama ben birbirimizin istisnaları olunca, anlattığımız tek kişi olunca ve en önemlisi birbirimizin evi olunca, ondan veya başka arkadaşlarından ayrı olduğumu zannetmiştim.
• Odpowiedz

kirikkasetsesleri

keşke ölüm hep küçükken bize okunan hikayelerde zengin tüccarın çocuklarını yanına çağırıp öleceğini hissettiğini söylemesi gibi olsaydı

kirikkasetsesleri

acaba dedem hissediyor muydu ya da ne düşünüyordu son anlarında ya da son zamanlarında onu görmeyi o kadar çok isterdim ki
• Odpowiedz

kirikkasetsesleri

o kadar ani oldu ki
• Odpowiedz