klsdry

yazarım öncelikle düşüncen xok güzel yayinladigin bölümlern  her birini kitap halinde olması harika olur  birkaç bölüm okudum ama Gök boru kağan harikaydı onun kitap halinde okumak çok keyifli ve güzel olur bunu söylemek istiyorum  dreym  uygulamasinda okuyamam ama olsun yinede burada kitaplasmis halinde yayinlasan okuyabilirim benim gibi niceside öyle yinede canın sağolsun  teşekkürler ❤️❤️

Duru ve Gökhan çok ama çok güzeldi
          Acaba yeni hikayeniz ne zaman gelir 

Yaaaa kalpten gelen hikayeler kitabına bayıldım resmen kalemine sağlık gerçekten efsane yazıyorsun yazarcim yeni bölümleri dört gözle bekliyorum keşke bir mucize olsa hemen yeni bölümler gelse 

10. Hikâye: TAMİRCİ GÖKHAN
          
          "Hayatı boyunca istediği her şeye sahip olan Duru Kahramanoğlu, ailesinin aldığı tek bir kararla bütün özgürlüğünü kaybetmek üzeredir. Dedesi Rauf Kahramanoğlu, onu istemediği Çağrı'yla evlendirmeye karar verdiğinde Duru, bu evliliği kabul etmemek için ailesinden uzaklaşır. Ancak kaçtığı yerde arabasının bozulmasıyla karşısına çıkan Gökhan, planlarını hiç beklemediği bir şekilde değiştirir. Başlangıçta birbirlerine karşı mesafeli olan ikilinin yolları, Duru'nun istemediği bir evliliğin içine sürüklenmesiyle yeniden kesişir. Ailesinin baskısı, geçmişten gelen sorunlar ve hiç hesapta olmayan bir aşk arasında kalan Duru, hayatında ilk kez kendi kalbinin ve kendi kararlarının peşinden gitmek zorunda kalacaktır."    
          
          (Son düzenlemelerimi de tamamlayıp bugün ya da yarın yeni hikâyemi yayınlayacağım. Sabırla bekleyen herkese duyurulur. )

Herkese merhaba, bebeklerim.  Kalpten Gelen Hikâyeler kitabının giriş kısmını güncelledim. Hikâyelerin içerikleri hakkında kısaca bilgi vererek yetişkin içerikli olan hikâyeleri de belirttim. Bu nedenle giriş kısmına göz atarak ilginizi çeken hikâyeyi seçebilir ve içerik uyarılarını dikkate alabilirsiniz. Yeni hikâye de en kısa zamanda düzenlenip sizlerle olacak. Sevgiyle kalın. Hepinizi çok seviyorum. İyi ki varsınız! 🫶🏻

Tek bölümlük hikayelerine bayıldım kalemine sağlık yazarcim yeni bölümler keşke hemen gelsee

SIĞINTI YÜREK, 32.BÖLÜM: UMURSANILMAYAN İLİŞKİ adlı yeni bölümüyle sizinle. Keyifli okumalar şimdiden<3

Bölüm görünmüyor günceller misin

ÖLÜMÜN KARANLIK KALBİ PROLOG:
          Gece, denizi yutmuştu. Uçurumun kenarında yan yana duruyorduk. Aramızda yalnızca birkaç adım vardı ama ikimiz de birbirimize ulaşamayacak kadar uzaktık.  Aşağıda kayalar vardı, yukarıda sessizlik ve ikimizin de yıllardır sırtında taşıdığı görünmez maskeler.
          "İnsan," dedi Zeydan, gözlerini karanlıktan ayırmadan, "en çok kendinden saklanırken yoruluyor." 
          Acı bir tebessüm ilişti dudaklarıma. "Bunu bana mı söylüyorsun?" 
          "Evet." 
          "Neden?" 
          Çünkü artık birbirimize yalan söyleyecek kadar yabancı değildik ama gerçeği anlatacak kadar da yakın değildik.  Rüzgâr saçlarımı savururken onu izledim. Aylardır aynı masada oturmuş, aynı düşmanlara kurşun sıkmış, aynı sessizlikleri paylaşmıştık.  Ben onun kim olduğunu bildiğimi sanıyordum. O da benim kim olduğumu. Meğer ikimiz de yalnızca birbirimizin taktığı maskeye âşık olmuşuz. 
          "O gece," dedi Zeydan. "İlk karşılaştığımız günü hatırlıyor musun?"
          "Unutmadım." 
          "Ben de." 
          Sustu ve ilk kez sesi titredi. "Keşke o gün adını hiç öğrenmeseydim."
          Kalbim, ilk kez acının dışında bir sebeple sızladı. "Geç kaldın." dedim. "Bazı isimler öğrenildiği anda insanın kaderine yazılır." 
          Uzun süre konuşmadık.  Sessizlik bazen en acı itiraftır. O günde rolünü değiştirmemişti. Bizim en büyük acımız olmuştu.  Zeydan bana döndü. Ömrüm boyunca gördüğüm en yorgun bakışlarla gözlerimin içine baktı. 
          "Sen..." dedi usulca. "Ölüm gibisin, Destina."  
          Gülümsedim. Bu öyle bir gülüştü ki içinde çocukluğum da vardı. Kaybettiklerim de. İntikamım da. 
          "Haklısın." dedim. "Ben ölümüm ama-" Bir adım ona yaklaştım. Artık aramızdaki mesafe yalnızca nefes kadardı. "Ölüm acımaz biliyorsun ve ben acıyorum." Elimi yavaşça yüzüne uzattım. Parmaklarım yanağına değdiğinde ikimizde aynı anda iç çektik. "Sen de," dedim, gözlerimi gözlerinden ayırmadan. "Ölümün karanlık kalbisin."

Ardil ile heja olcak mı ya