kognitifdisonans

kargaşa.
          anılacak günlerim olmadı mı benim?
          ayaklarımın korkusuzca çiçeklendiği,
          silahıma yapışıp sabahın serinliğini
          beklediğim,
          kuzey gemileriyle sağır olduğum günler,
          sepet örmeyi unuttuğum günler olmadı mı?
          ey geceyi ve kahverengi bir düzeni taşıyan ellerim!
          yüzümün uğultusuyla şaşırtın beni.
          o karanlık ormanı yangına vurun.
          çünkü ben de kaçarken ardımda kalanları yakıyorum.
          ama iyi biliyorum yıldızları,
          ama yıldızların tanrıların da üstünde parladıklarını,
          anılacak günlerimin gitgide yokolduğunu biliyorum.

kognitifdisonans

kargaşa.
            ve kolayca yıkılan inançlarım benim,
            benim en sağlam ve dağınık ellerim.
            sabahı nasıl tetikte bekliyorum.
            şafakla damar damara seviştiğini görmek için bilgeliğin.
            ve onarıyorum nasıl hızla kendi gücümü.
            nasıl bir soylu boşluğa çılgınca kayıyorum.
            ey yangınlar artığı!
            her yangından arta kalan bir şey,
            her yangından arta kalan gerçek şey çoğalt beni.
Reply

kognitifdisonans

bir gun koprume ziyarete gelin baylar koprude yasanmaz diyorlar ama asil yasanmasi gereken yerin kopru oldugunu gosterecegim size, anlam akista dogar akis durunca anlam da gorunmez olur ama olaya sinik ve pragmatik bir sekilde bakildiginda haksiz oldugumu dusuneceksiniz, belki de haklisiniz, belki de beyin hucrelerimden bazilari mutasyona ugramistir ama ben size soyluyorum ask her yerdedir